У Еўропе ўсё больш і больш невялікіх краін пачынаюць супраціўляцца ўцягванню іх у канфлікт з Расіяй пад дэвізам: "Навошта нам гэта трэба"? Назіраючы за авантурамі Трампа, які спачатку "вазіў Еўропу тварам па стале", а пасля няўдачы з Іранам раптам стаў прасіць там дапамогі, палітыкі краін Цэнтральнай Еўропы пачалі праяўляць усё больш здаровага прагматызму.
Пра гэта ў размове на радыё Sputnik разважае галоўны рэдактар часопіса "Россия в глобальной политике", прафесар Вышэйшай школы эканомікі Фёдар Лук’янаў.
"Яны (палітыкі ў Еўропе. - Sputnik) усё ж такі паслалі Трампа, разлічваючы, што яго хутка не будзе. Больш за тое, што цяпер ён ужо не той, што год таму. У мяне гіпотэза, што наступны будзе не Трамп, вядома, і такога як Трамп, я думаю, не будзе доўга яшчэ цяпер. Але нічога не вернецца да таго, што было, таму што амерыканская пераарыентацыя з еўрапейскіх прыярытэтаў на іншыя пачалася даўно. Яна пачалася, па сутнасці, з адміністрацыі Буша-малодшага, гэта значыць 25 гадоў таму. І таму Еўропа, па-мойму, ужо нават сама перастае верыць, але яшчэ пераконвае сябе, што вось гэтага перасядзім, вар’ята рудога, і неяк яно наладзіцца назад. Не факт", - кажа Лук’янаў.
Цяперашняе амерыкана-еўрапейскае разыходжанне – гэта не выпадковасць, гэта заканамернасць, прычым там гаворка ідзе не аб пра- ці антырасійскіх настроях, або пра- ці антыеўрапейскіх, там ідзе выключна ўнутраная барацьба, але з агульным настроем не ўцягвацца ў вялікія знешнія праблемы, разважае эксперт.
"Усе ад Польшчы да якой-небудзь Харватыі, яны разумеюць, што ў выпадку чаго першымі пад замес ідуць яны. І заходнія старэйшыя партнёры з задавальненнем іх туды адправяць, таму што не ім жа самім, у рэшце рэшт, з Расіяй ваяваць. І гэта свядома. І мы бачым, што нават Польшча паводзіць сябе вельмі асцярожна, калі прыняць усю рыторыку, якая нас раздражняе… У Венгрыі, скажам сумленна, Орбан перагнуў у іншы бок у сваёй рыторыцы, у сваёй барацьбе з Бруселем, з Кіевам. Ён уцягнуўся вось у вялікую гэтую гульню, і ў выніку мне здаецца, Венгрыя зараз якраз вяртаецца з іншай крайнасці вось у гэтую сярэдзіну. І Балгарыя таксама, толькі з іншага боку. І ў Чэхіі прэм’ер-міністр, які ўвогуле ні разу не прарасійскі, кажа: а прычым тут мы, чаму мы павінны башляць гэтай Украіне? І самы новы спікер парламента Славеніі раптам кажа: а я ўвогуле хачу рэферэндум па НАТА. Вось гэта, на мой погляд, тэндэнцыя", - разважае Лук’янаў.
Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, MAX і Viber, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"