https://bel.sputnik.by/20260126/belarus--kraskaya-voblasts-rf-planuyuts-mashtabnyya--ambtsyynyya-praekty-1103757286.html
Беларусь і Кіраўская вобласць РФ плануюць маштабныя і амбіцыйныя праекты
Беларусь і Кіраўская вобласць РФ плануюць маштабныя і амбіцыйныя праекты
Sputnik Беларусь
Расійскі рэгіён плануе будаўніцтва па беларускіх рэгіёнах ультрасучаснага малакаперапрацоўчага завода і эфектыўнай ЦЭЦ на альтэрнатыўных газу відах паліва. 26.01.2026, Sputnik Беларусь
2026-01-26T10:57+0300
2026-01-26T10:57+0300
2026-01-26T10:57+0300
саюзная дзяржава беларусі і расіі
саюзная дзяржава
расія
беларусь
у беларусі
інтэрв'ю
кіраўская вобласць
навіны
палітыка
эканоміка
https://cdnn11.img.sputnik.by/img/07e6/08/16/1066001804_0:160:3072:1888_1920x0_80_0_0_d4630699c94a91ad5d11309e349860b5.jpg
Супрацоўніцтва Кіраўскай вобласці з Беларуссю пачалося яшчэ ў 90-я гады мінулага стагоддзя. У 1998 годзе расійскі рэгіён падпісаў пагадненні аб гандлёва-эканамічным і навукова-тэхнічным супрацоўніцтве з Брэсцкай і Мінскай абласцямі. У 2001 годзе было падпісана пагадненне з урадам Рэспублікі Беларусь аб гандлёва-эканамічным, навукова-тэхнічным і культурным супрацоўніцтве. Сёння Кіраўская вобласць плануе маштабныя сумесныя праекты з беларускімі партнёрамі ў прамысловасці, сельскай гаспадарцы і турызме.Аб новых напрамках супрацоўніцтва ў эксклюзіўным інтэрв’ю Sputnik Беларусь расказаў губернатар Кіраўскай вобласці Аляксандр Сакалоў.– Аляксандр Валянцінавіч, падчас сустрэчы з прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам вы абмяркоўвалі ключавыя напрамкі двухбаковага ўзаемадзеяння. Як вы ацэньваеце двухбаковае супрацоўніцтва з Беларуссю і якія кірункі лічыце найбольш перспектыўнымі?– Я лічу, што мы зараз знаходзімся ў пачатку шляху. У нас, безумоўна, ёсць тыя сферы, у якіх мы супрацоўнічаем, і вельмі вялікі патэнцыял росту. Самы перспектыўны напрамак супрацоўніцтва – тое, што ў нас атрымліваецца і ў Кіраўскай вобласці, і ў Рэспубліцы Беларусь – усё, што звязана з апрацоўчай прамысловасцю, высокатэхналагічнай металаапрацоўкай. І мы пра гэта размаўлялі з прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам.Мы прывезлі сюды вялікую дэлегацыю кіраўнікоў нашых прадпрыемстваў, у тым ліку Амутнінскага металургічнага завода, які вырабляе паралельныя накіравальныя – тое, без чаго не можа працаваць ні ліфт, ні любы апрацоўчы станок. На постсавецкай прасторы гэта адзіны завод, а ў "Старым Свеце" іх усяго два – у нас, Кіраўскай вобласці, і ў Германіі. Гэта значыць патэнцыяльна гэта супрацоўніцтва і з "Магілёўліфтмашам", і са ўсёй лінейкай прадпрыемстваў машынабудавання. Беларускія вытворчасці, якія заняты ў рабоце па стварэнні ўласнага станка, без гэтага абысціся не могуць. Гэта вялікі інтэграцыйны працэс, дзе мы можам ствараць сумесны прадукт, зыходзячы з нашых кампетэнцый.– Кіраўская вобласць – магутны вытворчы рэгіён. Якая прадукцыя экспартуецца ў Беларусь?– Гэта ўсё, што звязана з металаапрацоўкай. Нашы прадпрыемствы, якія займаюцца металам, пастаўляюць сюды цэлы спектр прадукцыі, і ўсе ведаюць, што такое і Амутнінскі металургічны завод, і "Кирскабель". Новае з таго, што зараз для беларусаў стала цікава, гэта сістэмы пажаратушэння – унікальная распрацоўка кіраўскіх прадпрыемстваў. Прычым ад бытавога да прамысловага. Гэта і шэраг удабрэнняў, што ў асноўным звязана з "Уралхимом".– Ваша паездка ў Беларусь насычана візітамі на прадпрыемствы. Ці азначае гэта, што Кіраўская вобласць прыглядаецца да беларускай прадукцыі? Ці плануюцца нейкія закупкі і ў якіх беларускіх таварах зацікаўлены ваш рэгіён?– Мы ўжо не прыглядаемся, паколькі вельмі добра ведаем беларускі рынак. Думаю, што і беларусы ведаюць нашы магчымасці. Мы прыехалі з канкрэтнымі пакетамі прапаноў, і сёння ўжо абмяркоўвалі і на ўзроўні прэзідэнта, і на ўзроўні ўрада пытанні, звязаныя з пастаўкай у Расію прадуктаў беларускага машынабудавання. Гэта і аўтамабільны транспарт – аўтобусы, гэта і тэхніка для дарожнага будаўніцтва, гэта камунальная тэхніка. Гэта значыць спектр вялікі. У склад нашай дэлегацыі ўвайшлі чатыры профільныя міністры, якія якраз займаюцца гэтымі ўсімі пытаннямі. Мы не прыглядаемся – мы ўжо даўно прыгледзеліся адзін да аднаго і зараз ставім кропкі ў пагадненнях.– Кіраўская вобласць, як і Беларусь, мае значныя запасы торфу. Ці абмяркоўвалі з беларускімі партнёрамі пытанне па яго здабычы, перапрацоўцы, і наколькі вам цікавы вопыт выкарыстання гэтай сыравіны ў якасці таннага і даступнага віду паліва?– Сапраўды пытанні, якія звязаны з торфам і адходамі дрэваапрацоўкі ўздымаліся. Аляксандр Рыгоравіч прадэманстраваў вельмі глыбінныя веды ў гэтым пытанні з пункту гледжання выкарыстання гэтай сыравіны ў энергетыцы і сельскай гаспадарцы. У нас таксама ёсць такія праекты, і я прапанаваў варыянт, калі мы можам скааперавацца для таго, каб зрабіць больш сур’ёзную прапанову трэцяму боку, напрыклад, арабскім дзяржавам, краінам Персідскага заліва, якія маюць патрэбу ў гэтым. Кіраўская вобласць мае лініі пастаўкі, але патрэбен большы аб’ём, і разам з Беларуссю мы можам яго забяспечыць.Нам цікавыя беларускія кампетэнцыі, звязаныя з энергетыкай, паколькі ведаем пра вельмі добрую якасць беларускіх катлоў для торфу. Цяпер няма барацьбы за тэхналогіі, іх можна ў інтэрнэце паглядзець. Але разам з тым усё, што звязана з абсталяваннем для кацельняў па відах торфу, я думаю, што Беларусь знаходзіцца па-за канкурэнцыяй на рынку – і танна, і вельмі прыстасавана пад нашы ўмовы. І вядуцца канкрэтныя перагаворы па набыцці гэтага абсталявання для стварэння фактычна ЦЭЦ, якая будзе забяспечваць цэлы раён.– Кіраўская вобласць лічыцца паўночным рэгіёнам. Але, нягледзячы на неспрыяльныя кліматычныя ўмовы, актыўна развіваецца сельская гаспадарка. Ці ёсць планы супрацоўнічаць з Беларуссю ў гэтым напрамку?– Так, рэгіён паўночны, але пры гэтым мы з’яўляемся пятымі ў Расіі па вытворчасці малака. Мы вырабляем амаль 900 000 тон у год. У нас добрыя тэхналогіі, але не хапае перапрацоўкі. Таму мы дамовіліся аб тым, што беларускі вытворца зойдзе ў Кіраў. Пад нашы гарантыі, пад гарантыю беларускай дзяржавы. Прэзідэнт Беларусі ўжо даў канкрэтныя ўказанні наконт гэтага. І будзем будаваць завод на тэрыторыі Кіраўскай вобласці па перапрацоўцы малака. Менавіта беларускі завод па вытворчасці сыру, ёгуртаў, сухога малака з кіраўскай сыравіны. Гэта дазволіць нам пашырыць вытворчасць.– Калі казаць аб перспектывах, якія яшчэ магчымы сумесныя праекты?– Я думаю, што гэта звязана з вытворчасцю харчовых прадуктаў, таму што ёсць тое, што ў нас вырабляецца і экспартуецца, дарэчы кажучы, у многія краіны, і тое, што вырабляецца ў Беларусі. У вас вельмі добрая вытворчасць таго, што звязана з шакаладам. Прадукцыя фабрыкі "Спартак" і фабрык, якія знаходзяцца ў Мінску, у нас карыстаецца попытам. А ў Кіраўскай вобласці гэта больш такія вырабы, як вафлі і пячэнне. Гэта значыць кааперацыя ў гэтых адносінах магчыма.– На фоне санкцый калектыўнага Захаду ў апошнія гады геаграфія паездак на адпачынак і расіян, і беларусаў звузілася. Але менавіта гэта дало штуршок да развіцця ўнутранага турызму. Што, на ваш погляд, трэба зрабіць, каб ён па-сапраўднаму стаў масавым? Што было б цікава беларусам паглядзець у Кіраўскай вобласці?– Мы абмяркоўвалі гэта ва ўрадзе і можам прапанаваць унікальныя прадукты ў гэтых адносінах. Гэта і паломніцкі турызм. У нас самы вялікі хрэсны ход у праваслаўным свеце – Вялікарускі. Штогод у пачатку чэрвеня пяць дзён людзі ідуць, начуюць пад адкрытым небам, 50 тысяч чалавек. І такіх рэчаў у нас вельмі шмат. У нас шмат праваслаўных святынь.У нас ёсць цікавыя падзеі, звязаныя з народнай творчасцю. Фактычна ў кожнага муніцыпальнага фарміравання, раёна, ёсць нейкая падзея, якая выклікае цікавасць і вялікі прыток турыстаў. Напрыклад, фестываль "Истобенский огурец". У нас ёсць такое ўнікальнае сяло Істобенск, дзе традыцыйна, з веку ў век, вырошчваюцца і соляцца агуркі, якія выклікаюць вялікую цікавасць у людзей, што да нас прыязджаюць.У Кіраўскай вобласці цікавыя навагоднія праграмы. Ёсць свой Дзед Мароз. Мы ў мінулым годзе былі сталіцай расійскага Новага года. У нас ёсць дзяўчына-Мяцеліца, радзіма Івана-царэвіча. Браты Васняцовы – гэта вяцкія мастакі, і ўсё, што звязана з рускімі народнымі казкамі, ілюстрацыямі, гэта ўсё таксама да нас.Ёсць у рэгіёне і турыстычны маршрут, які называецца "Ворота Русского Севера", таму што мы – першы рэгіён, адкуль пачынаецца ўласна Поўнач, дзе ўжо тайга, дзе снег больш за паўгода ляжыць. Ёсць спецыялізаваны арт-аб’ект, які называецца "Ворота Русского Севера".Вялікая колькасць у нас маршрутаў для моладзі. Мы – расійская сталіца світанкаў, і можна сустрэць світанне на Вятцы на набярэжнай Грына, заснавальніка рускай рамантыкі. "Ассоль", "Бегущая по волнам" – гэта ўсё вобразы, якія ў нас ёсць, якія моладзь вельмі добра ўспрымае. І мы абмяркоўвалі падчас сустрэчы з Аляксандрам Рыгоравічам, што нам трэба ўзмацніць, безумоўна, маладзёжны абмен, таму што ёсць, па-першае, што паглядзець адзін у аднаго і чаму павучыцца.І самае галоўнае – калі ў нас маладыя людзі будуць ездзіць адзін да аднаго ў госці, заводзіць знаёмства, сяброўства, значыць, і наша супрацоўніцтва будзе ў стагоддзях. Таму што сёння мы адзін да аднаго ставімся дружалюбна, а як будзе ставіцца моладзь, залежыць ад таго, як мы яе выхаваем. Калі будуць сябры ў беларусаў у Расіі, а ў расіян у Беларусі – супрацоўніцтва будзе працягнута на доўгія-доўгія гады.– На ваш погляд, як можа ажыццяўляцца маладзёжны абмен?– Выпрабаваны спосаб яшчэ з савецкіх часоў – калі мы аплачваем пражыванне беларусаў, якія да нас прыязджаюць, і Беларусь аплачвае знаходжанне тут нашых рабят. Засталося толькі вырашыць пытанне дарогі.– Наконт дарогі – заўсёды ўстае пытанне прамога ці хаця б больш зручнага, прадуманага маршруту. Што, на ваш погляд, трэба рабіць?– Мне здаецца, у нас цалкам тут разумна ўсё. Гэта значыць, мы не так далёка знаходзімся адзін ад аднаго. Ад Кірава да Масквы цягнік ідзе ўсяго 12 гадзін. А ад Масквы да Мінска яшчэ менш. Для маладога чалавека гэта ўвогуле не адлегласць. У нас ёсць добры аэрапорт. Мы ажыццяўляем рэгулярныя рэйсы па амаль дзясятках напрамкаў. І аўтамабільны транспарт таксама добра развіты. Мы стаім на федэральных трасах, па якіх перамяшчацца не ўяўляе ніякай складанасці.– Усім вядома, што брацкія Беларусь і Расію аб’ядноўвае не толькі эканоміка. Гэта найперш агульная гісторыя – Вялікая Перамога. На ваш погляд, ці магчыма павелічэнне нейкіх сумесных праектаў па ваенна-патрыятычным выхаванні і па развіцці патрыятычнага турызму?– Мы абмяркоўвалі з Аляксандрам Рыгоравічам гэтае пытанне. Мы з дэлегацыяй пабывалі ў музеі Вялікай Айчыннай вайны, пасля былі ў Храме Усіх святых, дзе ёсць крыпты, дзе ёсць мемарыяльны музей.Трэба сказаць, што ў Беларусі пытанні, звязаныя з патрыятычным выхаваннем моладзі, асабліва на аснове прыкладаў Вялікай Айчыннай вайны, узорныя. І шмат у чым нам трэба браць з гэтага прыклад – захавання вось гэтай гістарычнай памяці. Хаця ў нас таксама вельмі шмат робіцца з гэтай нагоды. У нас створаны і ўзноўлены вялікія маладзёжныя арганізацыі. Гэта і "Движение Первых", якое ёсць фактычна ў кожнай школе, аналаг піянераў, гэта і "Юнармия" – аб’яднанне патрыятычных клубаў, дзе займаюцца падрыхтоўкай моладзі да службы ў арміі, яе патрыятычным выхаваннем.Дарэчы, узначальвае цэнтральны штаб "Юнармии" Уладзіслаў Галавін з пазыўным "Струна", Герой Расіі, ураджэнец горада Кірава. Яго маці жыве ў Кіраве, працуе настаўнікам у школе муніцыпальнай. Гэта наш хлопец, які ўзначальвае агульнарасійскі рух і паказвае сваёй біяграфіяй усяму падрастаючаму пакаленню прыклад служэння сваёй краіне.Мы дамовіліся, што будзе абмен такімі дэлегацыямі.– Штогод урад Расіі выдзяляе квоты для таленавітай беларускай моладзі для навучання ў ВНУ Расіі за кошт федэральнага бюджэту. ВНУ вашага рэгіёна гатовы прыняць беларусаў?– Так, безумоўна. У нас ёсць Вяцкі дзяржаўны ўніверсітэт. Мы рыхтуемся да вялікага праекта па стварэнні кампуса сусветнага ўзроўню. Спадзяюся, што конкурс, які праводзіць урад Расійскай Федэрацыі, бліжэйшым часам будзе аб’яўлены, і мы ў ім не толькі паўдзельнічаем, але і пераможам. У нас цудоўная медыцынская ВНУ.Таксама ёсць сельгасуніверсітэт, які таксама каціруецца. Прычым каціруецца па дзвюх асноўных спецыялізацыях – малочная вытворчасць і паляўнічая гаспадарка. Такіх ВНУ, дзе даецца спецыялізацыя па паляўніцтвазнаўстве, усяго дзве на постсавецкай прасторы – у нас і ў Іркуцку. Таму ў нас вельмі шмат і іншагародніх і замежных студэнтаў, і нашы ВНУ з задавальненнем іх прымаюць.– Геаграфія вашага візіту – амаль уся Беларусь. Дзе плануеце пабываць, і якія кірункі двухбаковага супрацоўніцтва будзеце абмяркоўваць з беларускімі партнёрамі?– Пасля сустрэчы з прэзідэнтам мы ўжо пабывалі ва ўрадзе, а таксама на ўнікальным, я лічу, прадпрыемстве "Гарызонт". Гэта высокатэхналагічная, з вялікай дададзенай вартасцю вытворчасць, лідар на рынку СНД па выпуску тавараў, звязаных з тэлебачаннем, бытавой тэхнікай. Вельмі цікава. Толькі пачалі з ім знаёміцца, і, думаю, што гэта вялікая перспектыва для наступнага супрацоўніцтва. А далей мы з’яжджаем па рэгіёнах, мы будзем у Гродне і ў Брэсце, і там з калегамі будзем вывучаць магчымасці гэтых рэгіёнаў для супрацоўніцтва. Дарэчы, у нас з Брэсцкай вобласцю дастаткова старадаўнія пагадненні, яшчэ з 1990-х гадоў. Я думаю, што мы будзем рыхтаваць падпісанне новага пагаднення – ужо актуалізаванага па сённяшнім парадку дня.Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"
https://bel.sputnik.by/20260119/kraskaya-voblasts-prapanue-belarus-trampln-dlya-ekspartu-za-ural-1103588075.html
расія
беларусь
кіраўская вобласць
Sputnik Беларусь
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
Sputnik Беларусь
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
Навіны
ru_BY
Sputnik Беларусь
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
https://cdnn11.img.sputnik.by/img/07e6/08/16/1066001804_171:0:2902:2048_1920x0_80_0_0_dbdc113657498639ac83e3fa24549b3c.jpgSputnik Беларусь
media@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
саюзная дзяржава, расія, беларусь, у беларусі, інтэрв'ю, кіраўская вобласць, навіны , палітыка, эканоміка, грамадства, турызм, сельская гаспадарка, вышэйшая адукацыя, вытворчасць, аляксандр сакалоў, аляксандр лукашэнка
саюзная дзяржава, расія, беларусь, у беларусі, інтэрв'ю, кіраўская вобласць, навіны , палітыка, эканоміка, грамадства, турызм, сельская гаспадарка, вышэйшая адукацыя, вытворчасць, аляксандр сакалоў, аляксандр лукашэнка
Супрацоўніцтва Кіраўскай вобласці з Беларуссю пачалося яшчэ ў 90-я гады мінулага стагоддзя. У 1998 годзе расійскі рэгіён падпісаў пагадненні аб гандлёва-эканамічным і навукова-тэхнічным супрацоўніцтве з Брэсцкай і Мінскай абласцямі. У 2001 годзе было падпісана пагадненне з урадам Рэспублікі Беларусь аб гандлёва-эканамічным, навукова-тэхнічным і культурным супрацоўніцтве. Сёння Кіраўская вобласць плануе маштабныя сумесныя праекты з беларускімі партнёрамі ў прамысловасці, сельскай гаспадарцы і турызме.
Аб новых напрамках супрацоўніцтва ў эксклюзіўным інтэрв’ю Sputnik Беларусь расказаў губернатар Кіраўскай вобласці Аляксандр Сакалоў.
– Аляксандр Валянцінавіч, падчас сустрэчы з прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам вы абмяркоўвалі ключавыя напрамкі двухбаковага ўзаемадзеяння. Як вы ацэньваеце двухбаковае супрацоўніцтва з Беларуссю і якія кірункі лічыце найбольш перспектыўнымі?
– Я лічу, што мы зараз знаходзімся ў пачатку шляху. У нас, безумоўна, ёсць тыя сферы, у якіх мы супрацоўнічаем, і вельмі вялікі патэнцыял росту. Самы перспектыўны напрамак супрацоўніцтва – тое, што ў нас атрымліваецца і ў Кіраўскай вобласці, і ў Рэспубліцы Беларусь – усё, што звязана з апрацоўчай прамысловасцю, высокатэхналагічнай металаапрацоўкай. І мы пра гэта размаўлялі з прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам.
Мы прывезлі сюды вялікую дэлегацыю кіраўнікоў нашых прадпрыемстваў, у тым ліку Амутнінскага металургічнага завода, які вырабляе паралельныя накіравальныя – тое, без чаго не можа працаваць ні ліфт, ні любы апрацоўчы станок. На постсавецкай прасторы гэта адзіны завод, а ў "Старым Свеце" іх усяго два – у нас, Кіраўскай вобласці, і ў Германіі. Гэта значыць патэнцыяльна гэта супрацоўніцтва і з "Магілёўліфтмашам", і са ўсёй лінейкай прадпрыемстваў машынабудавання. Беларускія вытворчасці, якія заняты ў рабоце па стварэнні ўласнага станка, без гэтага абысціся не могуць. Гэта вялікі інтэграцыйны працэс, дзе мы можам ствараць сумесны прадукт, зыходзячы з нашых кампетэнцый.
– Кіраўская вобласць – магутны вытворчы рэгіён. Якая прадукцыя экспартуецца ў Беларусь?
– Гэта ўсё, што звязана з металаапрацоўкай. Нашы прадпрыемствы, якія займаюцца металам, пастаўляюць сюды цэлы спектр прадукцыі, і ўсе ведаюць, што такое і Амутнінскі металургічны завод, і "Кирскабель". Новае з таго, што зараз для беларусаў стала цікава, гэта сістэмы пажаратушэння – унікальная распрацоўка кіраўскіх прадпрыемстваў. Прычым ад бытавога да прамысловага. Гэта і шэраг удабрэнняў, што ў асноўным звязана з "Уралхимом".
– Ваша паездка ў Беларусь насычана візітамі на прадпрыемствы. Ці азначае гэта, што Кіраўская вобласць прыглядаецца да беларускай прадукцыі? Ці плануюцца нейкія закупкі і ў якіх беларускіх таварах зацікаўлены ваш рэгіён?
– Мы ўжо не прыглядаемся, паколькі вельмі добра ведаем беларускі рынак. Думаю, што і беларусы ведаюць нашы магчымасці. Мы прыехалі з канкрэтнымі пакетамі прапаноў, і сёння ўжо абмяркоўвалі і на ўзроўні прэзідэнта, і на ўзроўні ўрада пытанні, звязаныя з пастаўкай у Расію прадуктаў беларускага машынабудавання. Гэта і аўтамабільны транспарт – аўтобусы, гэта і тэхніка для дарожнага будаўніцтва, гэта камунальная тэхніка. Гэта значыць спектр вялікі. У склад нашай дэлегацыі ўвайшлі чатыры профільныя міністры, якія якраз займаюцца гэтымі ўсімі пытаннямі. Мы не прыглядаемся – мы ўжо даўно прыгледзеліся адзін да аднаго і зараз ставім кропкі ў пагадненнях.
– Кіраўская вобласць, як і Беларусь, мае значныя запасы торфу. Ці абмяркоўвалі з беларускімі партнёрамі пытанне па яго здабычы, перапрацоўцы, і наколькі вам цікавы вопыт выкарыстання гэтай сыравіны ў якасці таннага і даступнага віду паліва?
– Сапраўды пытанні, якія звязаны з торфам і адходамі дрэваапрацоўкі ўздымаліся. Аляксандр Рыгоравіч прадэманстраваў вельмі глыбінныя веды ў гэтым пытанні з пункту гледжання выкарыстання гэтай сыравіны ў энергетыцы і сельскай гаспадарцы. У нас таксама ёсць такія праекты, і я прапанаваў варыянт, калі мы можам скааперавацца для таго, каб зрабіць больш сур’ёзную прапанову трэцяму боку, напрыклад, арабскім дзяржавам, краінам Персідскага заліва, якія маюць патрэбу ў гэтым. Кіраўская вобласць мае лініі пастаўкі, але патрэбен большы аб’ём, і разам з Беларуссю мы можам яго забяспечыць.
Нам цікавыя беларускія кампетэнцыі, звязаныя з энергетыкай, паколькі ведаем пра вельмі добрую якасць беларускіх катлоў для торфу. Цяпер няма барацьбы за тэхналогіі, іх можна ў інтэрнэце паглядзець. Але разам з тым усё, што звязана з абсталяваннем для кацельняў па відах торфу, я думаю, што Беларусь знаходзіцца па-за канкурэнцыяй на рынку – і танна, і вельмі прыстасавана пад нашы ўмовы. І вядуцца канкрэтныя перагаворы па набыцці гэтага абсталявання для стварэння фактычна ЦЭЦ, якая будзе забяспечваць цэлы раён.
– Кіраўская вобласць лічыцца паўночным рэгіёнам. Але, нягледзячы на неспрыяльныя кліматычныя ўмовы, актыўна развіваецца сельская гаспадарка. Ці ёсць планы супрацоўнічаць з Беларуссю ў гэтым напрамку?
– Так, рэгіён паўночны, але пры гэтым мы з’яўляемся пятымі ў Расіі па вытворчасці малака. Мы вырабляем амаль 900 000 тон у год. У нас добрыя тэхналогіі, але не хапае перапрацоўкі. Таму мы дамовіліся аб тым, што беларускі вытворца зойдзе ў Кіраў. Пад нашы гарантыі, пад гарантыю беларускай дзяржавы. Прэзідэнт Беларусі ўжо даў канкрэтныя ўказанні наконт гэтага. І будзем будаваць завод на тэрыторыі Кіраўскай вобласці па перапрацоўцы малака. Менавіта беларускі завод па вытворчасці сыру, ёгуртаў, сухога малака з кіраўскай сыравіны. Гэта дазволіць нам пашырыць вытворчасць.
– Калі казаць аб перспектывах, якія яшчэ магчымы сумесныя праекты?
– Я думаю, што гэта звязана з вытворчасцю харчовых прадуктаў, таму што ёсць тое, што ў нас вырабляецца і экспартуецца, дарэчы кажучы, у многія краіны, і тое, што вырабляецца ў Беларусі. У вас вельмі добрая вытворчасць таго, што звязана з шакаладам. Прадукцыя фабрыкі "Спартак" і фабрык, якія знаходзяцца ў Мінску, у нас карыстаецца попытам. А ў Кіраўскай вобласці гэта больш такія вырабы, як вафлі і пячэнне. Гэта значыць кааперацыя ў гэтых адносінах магчыма.
– На фоне санкцый калектыўнага Захаду ў апошнія гады геаграфія паездак на адпачынак і расіян, і беларусаў звузілася. Але менавіта гэта дало штуршок да развіцця ўнутранага турызму. Што, на ваш погляд, трэба зрабіць, каб ён па-сапраўднаму стаў масавым? Што было б цікава беларусам паглядзець у Кіраўскай вобласці?
– Мы абмяркоўвалі гэта ва ўрадзе і можам прапанаваць унікальныя прадукты ў гэтых адносінах. Гэта і паломніцкі турызм. У нас самы вялікі хрэсны ход у праваслаўным свеце – Вялікарускі. Штогод у пачатку чэрвеня пяць дзён людзі ідуць, начуюць пад адкрытым небам, 50 тысяч чалавек. І такіх рэчаў у нас вельмі шмат. У нас шмат праваслаўных святынь.
У нас ёсць цікавыя падзеі, звязаныя з народнай творчасцю. Фактычна ў кожнага муніцыпальнага фарміравання, раёна, ёсць нейкая падзея, якая выклікае цікавасць і вялікі прыток турыстаў. Напрыклад, фестываль "Истобенский огурец". У нас ёсць такое ўнікальнае сяло Істобенск, дзе традыцыйна, з веку ў век, вырошчваюцца і соляцца агуркі, якія выклікаюць вялікую цікавасць у людзей, што да нас прыязджаюць.
У Кіраўскай вобласці цікавыя навагоднія праграмы. Ёсць свой Дзед Мароз. Мы ў мінулым годзе былі сталіцай расійскага Новага года. У нас ёсць дзяўчына-Мяцеліца, радзіма Івана-царэвіча. Браты Васняцовы – гэта вяцкія мастакі, і ўсё, што звязана з рускімі народнымі казкамі, ілюстрацыямі, гэта ўсё таксама да нас.
Ёсць у рэгіёне і турыстычны маршрут, які называецца "Ворота Русского Севера", таму што мы – першы рэгіён, адкуль пачынаецца ўласна Поўнач, дзе ўжо тайга, дзе снег больш за паўгода ляжыць. Ёсць спецыялізаваны арт-аб’ект, які называецца "Ворота Русского Севера".
Вялікая колькасць у нас маршрутаў для моладзі. Мы – расійская сталіца світанкаў, і можна сустрэць світанне на Вятцы на набярэжнай Грына, заснавальніка рускай рамантыкі. "Ассоль", "Бегущая по волнам" – гэта ўсё вобразы, якія ў нас ёсць, якія моладзь вельмі добра ўспрымае. І мы абмяркоўвалі падчас сустрэчы з Аляксандрам Рыгоравічам, што нам трэба ўзмацніць, безумоўна, маладзёжны абмен, таму што ёсць, па-першае, што паглядзець адзін у аднаго і чаму павучыцца.
І самае галоўнае – калі ў нас маладыя людзі будуць ездзіць адзін да аднаго ў госці, заводзіць знаёмства, сяброўства, значыць, і наша супрацоўніцтва будзе ў стагоддзях. Таму што сёння мы адзін да аднаго ставімся дружалюбна, а як будзе ставіцца моладзь, залежыць ад таго, як мы яе выхаваем. Калі будуць сябры ў беларусаў у Расіі, а ў расіян у Беларусі – супрацоўніцтва будзе працягнута на доўгія-доўгія гады.
– На ваш погляд, як можа ажыццяўляцца маладзёжны абмен?
– Выпрабаваны спосаб яшчэ з савецкіх часоў – калі мы аплачваем пражыванне беларусаў, якія да нас прыязджаюць, і Беларусь аплачвае знаходжанне тут нашых рабят. Засталося толькі вырашыць пытанне дарогі.
– Наконт дарогі – заўсёды ўстае пытанне прамога ці хаця б больш зручнага, прадуманага маршруту. Што, на ваш погляд, трэба рабіць?
– Мне здаецца, у нас цалкам тут разумна ўсё. Гэта значыць, мы не так далёка знаходзімся адзін ад аднаго. Ад Кірава да Масквы цягнік ідзе ўсяго 12 гадзін. А ад Масквы да Мінска яшчэ менш. Для маладога чалавека гэта ўвогуле не адлегласць. У нас ёсць добры аэрапорт. Мы ажыццяўляем рэгулярныя рэйсы па амаль дзясятках напрамкаў. І аўтамабільны транспарт таксама добра развіты. Мы стаім на федэральных трасах, па якіх перамяшчацца не ўяўляе ніякай складанасці.
– Усім вядома, што брацкія Беларусь і Расію аб’ядноўвае не толькі эканоміка. Гэта найперш агульная гісторыя – Вялікая Перамога. На ваш погляд, ці магчыма павелічэнне нейкіх сумесных праектаў па ваенна-патрыятычным выхаванні і па развіцці патрыятычнага турызму?
– Мы абмяркоўвалі з Аляксандрам Рыгоравічам гэтае пытанне. Мы з дэлегацыяй пабывалі ў музеі Вялікай Айчыннай вайны, пасля былі ў Храме Усіх святых, дзе ёсць крыпты, дзе ёсць мемарыяльны музей.
Трэба сказаць, што ў Беларусі пытанні, звязаныя з патрыятычным выхаваннем моладзі, асабліва на аснове прыкладаў Вялікай Айчыннай вайны, узорныя. І шмат у чым нам трэба браць з гэтага прыклад – захавання вось гэтай гістарычнай памяці. Хаця ў нас таксама вельмі шмат робіцца з гэтай нагоды. У нас створаны і ўзноўлены вялікія маладзёжныя арганізацыі. Гэта і "Движение Первых", якое ёсць фактычна ў кожнай школе, аналаг піянераў, гэта і "Юнармия" – аб’яднанне патрыятычных клубаў, дзе займаюцца падрыхтоўкай моладзі да службы ў арміі, яе патрыятычным выхаваннем.
Дарэчы, узначальвае цэнтральны штаб "Юнармии" Уладзіслаў Галавін з пазыўным "Струна", Герой Расіі, ураджэнец горада Кірава. Яго маці жыве ў Кіраве, працуе настаўнікам у школе муніцыпальнай. Гэта наш хлопец, які ўзначальвае агульнарасійскі рух і паказвае сваёй біяграфіяй усяму падрастаючаму пакаленню прыклад служэння сваёй краіне.
Мы дамовіліся, што будзе абмен такімі дэлегацыямі.
– Штогод урад Расіі выдзяляе квоты для таленавітай беларускай моладзі для навучання ў ВНУ Расіі за кошт федэральнага бюджэту. ВНУ вашага рэгіёна гатовы прыняць беларусаў?
– Так, безумоўна. У нас ёсць Вяцкі дзяржаўны ўніверсітэт. Мы рыхтуемся да вялікага праекта па стварэнні кампуса сусветнага ўзроўню. Спадзяюся, што конкурс, які праводзіць урад Расійскай Федэрацыі, бліжэйшым часам будзе аб’яўлены, і мы ў ім не толькі паўдзельнічаем, але і пераможам. У нас цудоўная медыцынская ВНУ.
Таксама ёсць сельгасуніверсітэт, які таксама каціруецца. Прычым каціруецца па дзвюх асноўных спецыялізацыях – малочная вытворчасць і паляўнічая гаспадарка. Такіх ВНУ, дзе даецца спецыялізацыя па паляўніцтвазнаўстве, усяго дзве на постсавецкай прасторы – у нас і ў Іркуцку. Таму ў нас вельмі шмат і іншагародніх і замежных студэнтаў, і нашы ВНУ з задавальненнем іх прымаюць.
– Геаграфія вашага візіту – амаль уся Беларусь. Дзе плануеце пабываць, і якія кірункі двухбаковага супрацоўніцтва будзеце абмяркоўваць з беларускімі партнёрамі?
– Пасля сустрэчы з прэзідэнтам мы ўжо пабывалі ва ўрадзе, а таксама на ўнікальным, я лічу, прадпрыемстве "Гарызонт". Гэта высокатэхналагічная, з вялікай дададзенай вартасцю вытворчасць, лідар на рынку СНД па выпуску тавараў, звязаных з тэлебачаннем, бытавой тэхнікай. Вельмі цікава. Толькі пачалі з ім знаёміцца, і, думаю, што гэта вялікая перспектыва для наступнага супрацоўніцтва. А далей мы з’яжджаем па рэгіёнах, мы будзем у Гродне і ў Брэсце, і там з калегамі будзем вывучаць магчымасці гэтых рэгіёнаў для супрацоўніцтва. Дарэчы, у нас з Брэсцкай вобласцю дастаткова старадаўнія пагадненні, яшчэ з 1990-х гадоў. Я думаю, што мы будзем рыхтаваць падпісанне новага пагаднення – ужо актуалізаванага па сённяшнім парадку дня.
Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"