Кузня кадраў для пагранічнікаў: дзень з жыцця вайсковай часці пад Мінскам
© Sputnik / Виктор Толочко
Падпісацца
Карэспандэнт Sputnik пабываў у Дзяржынску і даведаўся, чым жыве беларускае воінскае падраздзяленне, якое не толькі забяспечвае ўсю мяжу важнымі рэсурсамі, але і навучае будучых пагранічнікаў запатрабаваным спецыяльнасцям.
Калі б можна было апісаць у трох словах уражанні карэспандэнта Sputnik ад паездкі ў Групу матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння органаў пагранічнай службы ў Дзяржынску – гэта была б цішыня, сабранасць і адказнасць. Менавіта тут функцыянуюць унікальны цэнтр падрыхтоўкі і магутны вытворчы комплекс, які забяспечвае пагранічнікаў па ўсёй краіне мэбляй, формай і абслугоўвае аўтамабільную і інжынерную тэхніку. Аб буднях курсантаў і працы сучаснай ваеннай вытворчасці – у матэрыяле Sputnik.
Ужо на працягу некалькіх месяцаў Sputnik назірае за тэрміновай службай Аляксандра Талочкі. Каб трапіць у элітнае падраздзяленне, ён зрабіў карэкцыю зроку, змяніўшы 12-ю групу здароўя на 3-ю. Цяпер жа, пасля курсу маладога байца, хлопца накіравалі на вадзіцельскую перападрыхтоўку, па выніках ён атрымае вадзіцельскае пасведчанне катэгорыі "С".
У воінскім падраздзяленні салдаты тэрміновай службы вучацца на вадзіцеляў і повараў, а таксама праходзяць перападрыхтоўку. Ваеннаслужачыя трапляюць сюды адразу пасля размеркавання, а пасля завяршэння навучання адпраўляюцца служыць у падраздзяленні на мяжу па ўсёй Беларусі.
Тэрміновая служба – магчымасць пасталець
Камандзір вайсковай часці палкоўнік Яўген Герасімаў, які ўзначаліў яе ў маі 2025 года, ведае навабранцаў дасканала, бо сам выхоўвае дваіх сыноў.
"Сучасны прызыўнік прыкметна змяніўся. Так, хлопцам сёння часам не хапае элементарнага бытавога спрыту, якім валодалі іх папярэднікі. Аднак ёсць і адваротны бок: работа з высокатэхналагічным абсталяваннем і сучаснымі сістэмамі даецца ім у разы лягчэй і хутчэй", - лічыць Яўген Сяргеевіч.
Камандзір вайсковай часці палкоўнік Яўген Герасімаў
© Sputnik / Виктор Толочко
На думку Яўгена Герасімава, цяперашняя моладзь вельмі залежыць ад мабільнага тэлефона і перажывае з-за таго, што на службе яны ўдалечыні ад родных.
"Ёсць маці, якія тэлефануюць мне кожны дзень, каб даведацца, як іх сын служыць. Некаторыя просяць потым не адпраўляць сыноў далёка ад дому, але я супраць. Пасля такіх званкоў становіцца зразумела, што бацькі не даюць маладым людзям пасталець і тэрміновая служба тут дапаможа", - расказвае камандзір.
Акрамя таго, падкрэслівае Яўген Герасімаў, яшчэ цяжэй прызыўнікам не заўсёды быць на сувязі з іх дзяўчатамі.
"Але мы бачым: адсутнасць "любоўных драм" дапамагае служыць спакайней. Без лішніх перажыванняў хлопцы могуць цалкам засяродзіцца на навучанні і з усёй адказнасцю прыступіць да аховы дзяржаўнай мяжы", - кажа ён.
Цэнтр падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння
© Sputnik
У кожным ёсць патэнцыял
Цікавімся ў камандзіра вайсковай часці, як парней размяркоўваюць па кірунках службы.
"Высвятляем, што ім цікава, якія маюць навыкі. У кагосьці ўжо ёсць правы адной ці некалькіх катэгорый, адукацыя повара. Бывае і так, што прызыўнікі самі хочуць асвоіць нейкую прафесію. Навучыць чалавека без матывацыі вельмі складана. Таму мы абапіраемся на ўжо наяўны вопыт і імкнемся падбіраць спецыяльнасць пад іх інтарэсы", - кажа субяседнік Sputnik.
Новая прафесія, атрыманая за час службы, падкрэслівае камандзір, становіцца выдатным падмуркам для кар’еры на цывільнай працы. І такіх паспяховых прыкладаў з кожным годам усё больш.
Цэнтр падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння
© Sputnik
Прафесія на ўсё жыццё
Як расказвае начальнік цэнтра падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння ваеннай часці, падпалкоўнік Ігар Дзядзюля, зараз тут навучаюцца больш за 260 ваеннаслужачых. А за год цэнтр выпускае больш за 1 500 спецыялістаў.
Цэнтр падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння
© Sputnik
Паводле слоў Ігара Дзядзюлі, праграма навучання па ўсіх напрамках класічная. Будучыя вадзіцелі вывучаюць Правілы дарожнага руху, устройства механічных транспартных сродкаў як на тэарэтычных, так і на практычных занятках. Хіба што вучацца ваеннаслужачыя крыху даўжэй: прадугледжаны дадатковы час на самастойную падрыхтоўку. Практычны экзамен у маладых людзей прымае ДАІ, яго здаюць больш за 96% курсантаў.
Повараў 3-га і 4-га разраду ў вучэбнай частцы рыхтуюць па праграме Рэспубліканскага інстытута прафесійнай адукацыі.
"За тры месяцы нашы курсанты праходзяць поўны курс навучання з невялікімі тонкасцямі ваеннага напрамку. А на выхадзе атрымліваюць пасведчанні дзяржаўнага ўзору", - растлумачыў старшы афіцэр аддзялення арганізацыі вучэбнай работы цэнтра падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння падпалкоўнік Сяргей Карась.
Цэнтр падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння
© Sputnik
Курсанты вучацца гатаваць не толькі стандартны набор ежы для ваеннаслужачых-пагранічнікаў, але і стравы для высокіх гасцей з Беларусі і іншых краін. У прыярытэце – беларуская кухня.
"Яны павінны ўмець правільна накрываць на стол і гатаваць разнастайна: смажаніна па-хатняму, бефстроганаў, ростбіфы і многае іншае. Самае складанае ў навучанні – гэта пераадолець свой страх, навучыцца вызначаць меру і падыходзіць да працы з усёй адказнасцю", - растлумачыў Карась.
А ў вольны час многія хлопцы любяць чытаць: кнігі ў навучальнай частцы можна знайсці літаральна ў любым кабінеце. Хтосьці з службоўцаў актыўна ўключаецца ў садаводства. Круглы год у цяпліцы можна вырошчваць цыбулю, зеляніну ці памідоры. У цёплы час года курсанты даглядаюць яблыневы сад і градкі з агароднінай.
Дзённік з планамі на цывільны час
Сустракаемся з пасталелым курсантам першай навучальнай заставы цэнтра падрыхтоўкі спецыялістаў матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння радавым Аляксандрам Талочкам. Ідзем разам да аўтастаянкі, дзе будзе праходзіць практычны занятак па ваджэнні.
Праз некалькі месяцаў службы курсант прызнаецца, што адчувае сябе значна больш упэўнена. Паводле яго слоў, пагранічныя будні навучылі яго спраўляцца з задачамі, з якімі ён не сутыкаўся ў цывільным жыцці.
Курсант Аляксандр Талочка
© Sputnik / Виктор Толочко
"Цяпер стала намнога прасцей жыць у ваенным распарадку дня, навучыўся адаптавацца да розных сітуацый, стаў лепш працаваць у камандзе", - сказаў Аляксандр.
Вадзіцелем на службе ён хацеў стаць яшчэ з самага прызыву. Таму размеркаванне падчас агульнага пастраення было адным з самых эмацыянальных, хвалюючых момантаў.
"Маё прозвішча назвалі амаль у самым канцы спіска. У той момант ад эйфарыі, якая нахлынула, нават крыху закружылася галава. Я быў вельмі рад", - прызнаўся Аляксандр.
Талочка таксама падзяліўся цікавым назіраннем. Падчас тэрміновай службы ён зразумеў, што мыццё падлог асвоіў належным чынам менавіта на службе.
"За намі парадак на ўсіх аб’ектах. Дома я ў асноўным пыласосіў, а тут мы мыем падлогі рукамі. Спачатку нават не ведаў, як правільна выціскаць анучу!" - прызнаўся ён.
Гаворачы аб тым, чым бы хацелася заняцца пасля тэрміновай службы, Аляксандр не хавае, што больш за ўсё сумуе па ігры на фартэпіяна. Але з’явіліся і іншыя планы, сярод іх – праводзіць час з новымі сябрамі-калегамі.
"У мяне ёсць блакнот, у якім я запісваю ўсё, пра што думаю. Напрыклад, якія фільмы мне раяць паглядзець таварышы, куды я хачу схадзіць з новымі сябрамі. У спіску ўжо ёсць паход з палаткамі, сплаў на байдарках", - падзяліўся Аляксандр.
Зладжаная сістэма для рашэння задач
Гэта воінскае падраздзяленне поўнасцю забяспечвае межы краіны масай рэсурсаў: мэбляй, абсталяваннем для аўтапарка, ваеннай формай і нават пластыкавымі шклопакетамі. Акрамя таго, рамантуе аўтамабільную і лёгкабраніраваную тэхніку. Кожным напрамкам займаецца свой цэх.
У воінскім падраздзяленні займаюцца рамонтам аўтамабільнай тэхнікі
© Sputnik / Виктор Толочко
Як распавёў карэспандэнту Sputnik начальнік вытворчасці Аляксандр Цішэвіч, у тэхналагічным працэсе задзейнічаны больш за 200 ваеннаслужачых кантрактнай службы і цывільных спецыялістаў.
"Калі казаць аб цэху па рамонце аўтамабіляў, то ўсё пачынаецца з дэфектоўкі (працэс поўнага разбору аўтамабіля і аналізу пашкоджанняў. - Sputnik). Пасля гэтага кожная зламаная дэталь адпраўляецца на рамонт, афарбоўку, калі гэта неабходна. Потым машына нанава збіраецца і правяраецца на працаздольнасць", - растлумачыў Цішэвіч.
Начальнік вытворчасці Аляксандр Цішэвіч
© Sputnik / Виктор Толочко
Дарэчы, летась у арсенале вытворчасці з’явіўся новы тэхналагічны апарат – станок лазернай рэзкі металу. І зараз цэх самастойна вырабляе больш за 100 відаў дэталей, якія раней даводзілася закупляць у іншых арганізацый або вырабляць уласнаручна.
"Раней на выраб дыфузара радыятара ўручную мы трацілі каля 3 гадзін – станок выразае гэтую дэталь за 30 хвілін", - прывёў прыклад Аляксандр Цішэвіч.
У воінскім падраздзяленні вырабляюць нестандартнае абсталяванне
© Sputnik
Крок наперад
Пакуль на вытворчым участку кіпіць праца, у навучальных класах і на аўтадроме час нібы запавольваецца, каб даць чалавеку магчымасць набыць важныя навыкі і пасталець. Месяцы, праведзеныя ў часці, вучаць галоўнаму: захоўваць вытрымку ў любых абставінах, давяраць таварышам і адчуваць адказнасць за бяспеку беларускіх рубяжоў. Аляксандр Талочка сёння – частка гэтай вялікай сістэмы.
Курсант Аляксандр Талочка
© Sputnik / Виктор Толочко
Навучанне курсантаў у Дзяржынску доўжыцца да трох месяцаў. Талочка ўжо зусім хутка завершыць чарговы этап тэрміновай службы і ўвойдзе ў шэрагі пэўнага падраздзялення адной з пагранзастаў ужо за рулём.
"Я пастараюся паказаць усе свае навыкі на экзамене па ваджэнні, каб спакойна адправіцца служыць далей", - сказаў Талочка.
Будучы экзамен – не проста праверка ведаў, а фінальная мяжа, за якой навучальны гадзіннік змяняецца на выкананне рэальных задач пагранічніка. Наперадзе ў Аляксандра – адказная служба, дзе кожны навык, адточаны на аўтадроме, стане залогам бяспекі нашых меж.
Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"
