Фільм Чацвярыкова "Пакаранне смерцю ў 41-м" паказалі ў судзе па справе карніка Гекаса
Фільм Чацвярыкова "Пакаранне смерцю ў 41-м" паказалі ў судзе па справе карніка Гекаса
Sputnik Беларусь
У Вярхоўным судзе Беларусі працягваецца разгляд крымінальнай справы ў дачыненні да карніка Гецявічуса, які абвінавачваецца пасмяротна ў генацыдзе. 24.03.2026, Sputnik Беларусь
МІНСК, 24 сак – Sputnik. Фрагменты дакументальнага фільма класіка беларускага кінематографа Віталя Чацвярыкова "Пакаранне смерцю ў 41-м", які ён зняў у 1967 годзе, былі прадэманстраваны ў Вярхоўным судзе, дзе слухаецца справа па абвінавачанні карніка Антанаса Гецявічуса ў генацыдзе беларускага народа, перадае карэспандэнт Sputnik.У дакументальнай стужцы расказваецца гісторыя фатаграфіі, на якой зняты момант пакарання смерцю падпольшчыкаў 26 кастрычніка 1941 года ў Мінску, сярод якіх быў юны Валодзя Шчарбацэвіч. Акрамя таго, у зале суда былі прадэманстраваны дакументальныя фільмы "Бумеранг" і "Бумеранг-2", у якіх, у прыватнасці, таксама расказваецца аб пакаранні смерцю падпольшчыкаў у гэты дзень.Як вынікае з фільмаў, пакараннем смерцю падпольшчыкаў кіраваў "мінскі мяснік" Антанас Імпулявічус, а Гецявічус (Гекас) прызначыў салдат, якія павінны былі выконваць ролю катаў. Ёсць падставы меркаваць, што на вядомым фота пакарання смерцю падпольшчыкаў захаваны ахвяры расправы падраздзялення, якім камандаваў Гекас. У фільме таксама сцвярджаецца, што Гецявічус зняты на фотахроніцы ў нямецкай ваеннай форме.Пакаранне смерцю ў Мінску 26 кастрычніка 1941 года на фота здымалі немцы. Пазней фатаграфія з павешанымі падпольшчыкамі, сярод якіх маладая бялявая дзяўчына, стане хрэстаматыйнай, але больш за 10 гадоў яна не была апазнана, нягледзячы на намаганні гісторыкаў. І толькі ў сярэдзіне 1960-х было ўстаноўлена, што гэта Марыя Брускіна. Яе ў тым ліку пазнаў вядомы беларускі скульптар Заір Азгур, які заявіў, што гэта яго пляменніца.Таксама ў судзе была прадстаўлена кніга-даследаванне літоўскага гісторыка Пятраса Станкераса "Літоўскія паліцэйскія батальёны. 1941-1945 гады", выдадзеная ў 2009 годзе, у якой прыводзіцца інфармацыя аб злачынствах, якія ўчыняліся на тэрыторыі акупіраванай БССР.Дакументальныя фільмы і кніга з’яўляюцца па дадзенай крымінальнай справе крыніцай доказаў, сёння іх разглядалі ў судовым пасяджэнні.Гецявічус узначальваў адзін са ўзводаў першай роты 12-га ахоўнага батальёна, якім кіраваў "мінскі мяснік". У матэрыялах крымінальнай справы, якую расследавала Генеральная пракуратура, сабраны доказы таго, што ён на тэрыторыі акупіраванай БССР пазбавіў жыцця больш за 6 тыс мірных грамадзян.Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, MAX і Viber, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"
У Вярхоўным судзе Беларусі працягваецца разгляд крымінальнай справы ў дачыненні да карніка Гецявічуса, які абвінавачваецца пасмяротна ў генацыдзе.
МІНСК, 24 сак – Sputnik. Фрагменты дакументальнага фільма класіка беларускага кінематографа Віталя Чацвярыкова "Пакаранне смерцю ў 41-м", які ён зняў у 1967 годзе, былі прадэманстраваны ў Вярхоўным судзе, дзе слухаецца справа па абвінавачанні карніка Антанаса Гецявічуса ў генацыдзе беларускага народа, перадае карэспандэнт Sputnik.
У дакументальнай стужцы расказваецца гісторыя фатаграфіі, на якой зняты момант пакарання смерцю падпольшчыкаў 26 кастрычніка 1941 года ў Мінску, сярод якіх быў юны Валодзя Шчарбацэвіч. Акрамя таго, у зале суда былі прадэманстраваны дакументальныя фільмы "Бумеранг" і "Бумеранг-2", у якіх, у прыватнасці, таксама расказваецца аб пакаранні смерцю падпольшчыкаў у гэты дзень.
Як вынікае з фільмаў, пакараннем смерцю падпольшчыкаў кіраваў "мінскі мяснік" Антанас Імпулявічус, а Гецявічус (Гекас) прызначыў салдат, якія павінны былі выконваць ролю катаў. Ёсць падставы меркаваць, што на вядомым фота пакарання смерцю падпольшчыкаў захаваны ахвяры расправы падраздзялення, якім камандаваў Гекас. У фільме таксама сцвярджаецца, што Гецявічус зняты на фотахроніцы ў нямецкай ваеннай форме.
Пакаранне смерцю ў Мінску 26 кастрычніка 1941 года на фота здымалі немцы. Пазней фатаграфія з павешанымі падпольшчыкамі, сярод якіх маладая бялявая дзяўчына, стане хрэстаматыйнай, але больш за 10 гадоў яна не была апазнана, нягледзячы на намаганні гісторыкаў. І толькі ў сярэдзіне 1960-х было ўстаноўлена, што гэта Марыя Брускіна. Яе ў тым ліку пазнаў вядомы беларускі скульптар Заір Азгур, які заявіў, што гэта яго пляменніца.
Таксама ў судзе была прадстаўлена кніга-даследаванне літоўскага гісторыка Пятраса Станкераса "Літоўскія паліцэйскія батальёны. 1941-1945 гады", выдадзеная ў 2009 годзе, у якой прыводзіцца інфармацыя аб злачынствах, якія ўчыняліся на тэрыторыі акупіраванай БССР.
Дакументальныя фільмы і кніга з’яўляюцца па дадзенай крымінальнай справе крыніцай доказаў, сёння іх разглядалі ў судовым пасяджэнні.
Гецявічус узначальваў адзін са ўзводаў першай роты 12-га ахоўнага батальёна, якім кіраваў "мінскі мяснік". У матэрыялах крымінальнай справы, якую расследавала Генеральная пракуратура, сабраны доказы таго, што ён на тэрыторыі акупіраванай БССР пазбавіў жыцця больш за 6 тыс мірных грамадзян.
