Зямля просіць вады: як спякота і засуха мяняюць ландшафты розных краін – фота
Зямля просіць вады: як спякота і засуха мяняюць ландшафты розных краін – фота
Sputnik Беларусь
Анамальная спякота і рэкордны недахоп ападкаў ударылі па сельскай гаспадарцы, энергетыцы і суднаходстве адразу ў некалькіх рэгіёнах свету – ад Еўропы да... 24.08.2026, Sputnik Беларусь
Кліматолагі сыходзяцца ў меркаванні: экстрэмальная спякота, якая ахапіла Еўропу і іншыя рэгіёны летам 2026 года, – гэта не разавая анамалія, а звяно ў ланцугу доўгатэрміновых кліматычных змен. Па даных міжнароднай групы даследнікаў World Weather Attribution, частата і інтэнсіўнасць засушлівых перыядаў у Заходняй Еўропе выраслі ў разы менавіта з-за назапашанага эфекту глабальнага пацяплення. Тое, што раней здаралася раз за дзесяцігоддзе, зараз становіцца нормай.Важную ролю ў цяперашняй кліматычнай карціне гуляе прыродны феномен Эль-Ніньё – ваганне тэмпературы павярхоўнага пласта вады ў экватарыяльнай частцы Ціхага акіяна. Аднак яго ўплыў на Еўропу не прамы. Як тлумачаць эксперты, Эль-Ніньё не награвае еўрапейскі кантынент непасрэдна. Замест гэтага ён перабудоўвае глабальную цыркуляцыю атмасферы, змяняючы траекторыі паветраных мас і акіянскіх плыняў. Гэтыя зрухі прыводзяць да таго, што ў адных рэгіёнах устанаўліваецца анамальная спякота, у другіх – зацяжныя ліўні, а ў трэціх – разбуральныя ўраганы.Іншымі словамі, Эль-Ніньё выступае ў ролі "памнажальніка пагроз": ён не стварае спякоту з нуля, але значна ўзмацняе ўжо існуючыя кліматычныя анамаліі, робячы іх больш працяглымі і разбуральнымі.Спякота мяняе светНаступствы экстрэмальнай спякоты ўжо адчувальныя па ўсім свеце. Так, недахоп вільгаці знішчае пасевы пшаніцы ў Еўропе, рысу ў Азіі і кукурузы ў Афрыцы. Абмяленне Рэйна і Дуная ў Еўропе паралізуе суднаходства і ставіць пад пагрозу працу атамных і гідраэлектрастанцый, якім не хапае вады для ахаладжэння. У Паўднёвай Еўропе, на Блізкім Усходзе і ў Паўночнай Афрыцы запасы пітной вады скарачаюцца да крытычных адзнак.Акрамя таго, хвалі спякоты становяцца смяротна небяспечнымі для пажылых людзей і людзей з хранічнымі захворваннямі. Лясныя пажары знішчаюць гектары лясоў, а абмяленне рэк забівае водную флору і фауну.Што далей?Кліматолагі папярэджваюць: засуха 2026 года – не пік, а толькі этап. Калі выкіды парніковых газаў не скароцяцца, падобныя хвалі спякоты стануць звычайнай з’явай, а рэгіёны, якія сёння пакутуюць ад недахопу вады, апынуцца на мяжы гуманітарнай катастрофы. Эль-Ніньё можа сціхнуць, але глабальнае пацяпленне застанецца.Рэальныя фота наступстваў спякоты ў розных кропках свету, якія нагадваюць кадры з фільмаў-катастроф, глядзіце ў падборцы Sputnik.Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, MAX і Viber, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"
Анамальная спякота і рэкордны недахоп ападкаў ударылі па сельскай гаспадарцы, энергетыцы і суднаходстве адразу ў некалькіх рэгіёнах свету – ад Еўропы да Паўднёва-Усходняй Азіі і Афрыкі. Жудасныя кадры з розных куткоў планеты глядзіце ў падборцы Sputnik.
Кліматолагі сыходзяцца ў меркаванні: экстрэмальная спякота, якая ахапіла Еўропу і іншыя рэгіёны летам 2026 года, – гэта не разавая анамалія, а звяно ў ланцугу доўгатэрміновых кліматычных змен. Па даных міжнароднай групы даследнікаў World Weather Attribution, частата і інтэнсіўнасць засушлівых перыядаў у Заходняй Еўропе выраслі ў разы менавіта з-за назапашанага эфекту глабальнага пацяплення. Тое, што раней здаралася раз за дзесяцігоддзе, зараз становіцца нормай.
Важную ролю ў цяперашняй кліматычнай карціне гуляе прыродны феномен Эль-Ніньё – ваганне тэмпературы павярхоўнага пласта вады ў экватарыяльнай частцы Ціхага акіяна. Аднак яго ўплыў на Еўропу не прамы. Як тлумачаць эксперты, Эль-Ніньё не награвае еўрапейскі кантынент непасрэдна. Замест гэтага ён перабудоўвае глабальную цыркуляцыю атмасферы, змяняючы траекторыі паветраных мас і акіянскіх плыняў. Гэтыя зрухі прыводзяць да таго, што ў адных рэгіёнах устанаўліваецца анамальная спякота, у другіх – зацяжныя ліўні, а ў трэціх – разбуральныя ўраганы.
Іншымі словамі, Эль-Ніньё выступае ў ролі "памнажальніка пагроз": ён не стварае спякоту з нуля, але значна ўзмацняе ўжо існуючыя кліматычныя анамаліі, робячы іх больш працяглымі і разбуральнымі.
Спякота мяняе свет
Наступствы экстрэмальнай спякоты ўжо адчувальныя па ўсім свеце. Так, недахоп вільгаці знішчае пасевы пшаніцы ў Еўропе, рысу ў Азіі і кукурузы ў Афрыцы. Абмяленне Рэйна і Дуная ў Еўропе паралізуе суднаходства і ставіць пад пагрозу працу атамных і гідраэлектрастанцый, якім не хапае вады для ахаладжэння. У Паўднёвай Еўропе, на Блізкім Усходзе і ў Паўночнай Афрыцы запасы пітной вады скарачаюцца да крытычных адзнак.
Акрамя таго, хвалі спякоты становяцца смяротна небяспечнымі для пажылых людзей і людзей з хранічнымі захворваннямі. Лясныя пажары знішчаюць гектары лясоў, а абмяленне рэк забівае водную флору і фауну.
Што далей?
Кліматолагі папярэджваюць: засуха 2026 года – не пік, а толькі этап. Калі выкіды парніковых газаў не скароцяцца, падобныя хвалі спякоты стануць звычайнай з’явай, а рэгіёны, якія сёння пакутуюць ад недахопу вады, апынуцца на мяжы гуманітарнай катастрофы. Эль-Ніньё можа сціхнуць, але глабальнае пацяпленне застанецца.
Рэальныя фота наступстваў спякоты ў розных кропках свету, якія нагадваюць кадры з фільмаў-катастроф, глядзіце ў падборцы Sputnik.
Мужчына трымае ў руках самаробны попел, які выкарыстоўваюць для ачысткі марской вады ў працэсе вытворчасці солі, ля сажалкі ў вёсцы Пенгарэнган, Чырабон, правінцыя Заходняя Ява, Інданезія.
На здымках са спадарожніка Copernicus Sentinel-2 паказаны ўчастак ракі Дунай прыкладна за 45 км на поўнач ад венгерскай сталіцы Будапешта. Злева – спадарожнікавы здымак ад 9 жніўня 2025 года, на якім рака працякае праз летні пейзаж з жоўтымі і зялёнымі палямі. На здымку справа – той жа ўчастак ракі 4 жніўня 2026 года, дзе ўзровень Дуная прыкметна ніжэй, бачны пясчаныя водмелі.
