22:07 24 студзеня 2021
«Радыё Sputnik»
  • USD2.55
  • EUR3.10
  • 100 RUB3.43
  • Леў Дураў у спектаклі Чалавек ёсць чалавек
  • Сцэна са спектакля па п'есе М.В. Гогаля Жаніцьба
  • Мартынаў, Дарліак, Бранявы, Камаеў і Дураў у спектаклі Жаніцьба
  • Артыст Леў Дураў у спектаклі Працяг Дон Жуана
  • Кадр з мастацкага фільма Марскія апавяданні
  • Кадр з фільма Семнаццаць імгненняў вясны
  • Леў Дураў
  • Леў Дураў і Уладзімір Басаў у фільме Крок насустрач
  • Кадр з мастацкага фільма Казка падарожжаў
  • Леў Дураў у ролі Анастаса Мікаяна
  • Леў Дураў і актрыса Вольга Аросева
  • Акцёр Леў Дураў
© Sputnik / Мирослав Муразов
У "Ленкоме" Дураў служыў ўсяго чатыры гады. Але за гэты час паспеў згуляць у выдатных пастаноўках Эфроса, якія тады "грымелі" на ўсю Маскву і іх поспех сярод гледачоў быў незвычайным. На фота: Леў Дураў ў сцэне са спектакля маскоўскага тэатра імя Ленінскага камсамола па п'есе Бертольда Брэхта "Чалавек ёсць чалавек".

Глядзіце ў фотастужцы Sputnik, якім быў на тэатральных падмостках і здымачнай пляцоўцы драматычны клоўн, хуліган, анекдотчык, "свой у дошку мужык" для ўсіх слаёў насельніцтва, а таму абсалютна народы артыст - Леў Дураў.

Народны артыст СССР, вядомы акцёр тэатра і кіно, рэжысёр і педагог Леў Канстанцінавіч Дураў памёр 20 жніўня ў Маскве пасля працяглай хваробы.

Леў Дураў – карэнны масквіч, паходзіць са знакамітай дынастыі цыркавых артыстаў – дрэсіроўшчыкаў і клоўнаў Дуравых.

Сярод работ Льва Дурава – шматлікія ролі ў спектаклях па творах драматургаў ХХ стагоддзя, а таксама шэраг роляў у пастаноўках класічных аўтараў: Яга ў “Атэла”, Тыбальд у “Рамэа і Джульеце” Шэкспіра, Жевакін у “Жаніцьбе”, Ноздрэў у “Дарозе” паводле “Мёртвых душ” Гогаля, Чебутыкін у “Трох сёстрах” Чэхава, Сганарель у “Дон Жуане” Мальера.

Леў Дураў ў свой час у прэсе быў названы трагічным клоўнам і акцёрам на ўсе амплуа. Самай любімай і цяжкай для акцёра была роля штабс-капітана Снегірова ў спектаклі Эфроса “Брат Алёша” паводле рамана “Браты Карамазовы” Фёдара Дастаеўскага – ролю маленькага чалавека, які не хоча быць маленькім.

Пасля заканчэння Вышэйшых рэжысёрскіх курсаў Леў Дураў стаў рэжысёрам-пастаноўшчыкам і з тых часоў паспяхова спалучаў акцёрскую працу з рэжысёрскай.

З 2003 года па 2006 год, у цяжкі для тэатра час, Леў Дураў быў галоўным рэжысёрам Тэатра на Малой Броннай.

У кіно Леў Дураў пачаў здымацца ў 1954 годзе, пасля заканчэння Школы-студыі МХАТ. Яго дэбютам стала эпізадычная роля ў карціне “Добрай раніцы”. Усяго ў кіно артыст сыграў больш за 200 роляў. Усенародную вядомасць прынеслі яму працы ў фільмах “Я крочу па Маскве” (1963), “Старыя-разбойнікі” (1971), “Сямнаццаць імгненняў вясны” (1973), “Д’Артаньян і тры мушкецёры” (1978), а таксама фільмы “Не паслаць нам ганца?” (1999) і “Месяцам быў поўны сад” (2000).

У 2012 годзе Леў Дураў зняўся ў фільме “Тры словы аб прабачэнні” беларускай Студыі ў імя святога спавядальніка Іаана Воіна Свята-Елісавецінскага манастыра.

Сябар і калега Льва Канстанцінавіча акцёр Уладзімір Качан сказаў, што геаграфія звання Дурова народны артыст СССР фармальна звузілася да памераў Расіі. Але па-ранейшаму ў Беларусі і на Украіне, Казахстане і Прыбалтыцы, Ізраілі і ЗША і ў іншых краінах “памятаюць і любяць драматычнага клоўна, хулігана, анекдотчика, свайго ў дошку мужыка для ўсіх слаёў насельніцтва, а таму абсалютна Народнага артыста Льва Дурава”. І гэтая памяць назаўжды.

Тэги:
Жыццё знакамітых людзей, Мастацтва, культура і мастацтва, Леў Дураў

Яшчэ фотастужкі

Галоўныя тэмы