07:09 14 снежня 2018
«Радыё Sputnik»
  • USD2.12
  • EUR2.41
  • 100 RUB3.20
  • Напярэдадні Дня каваля Музей народнай архітэктуры і побыту зладзіў уласнае свята.
  • Кавалёў у вёсцы заўсёды вельмі паважалі, але і баяліся, таму што верылі: майстар можа знацца з нячыстай сілай, чорт можа навучыць яго, як зрабіць асабліва ўдалую зброю.
  • Але лічыліся кавалі і галоўнымі абаронцамі ад нячысцікаў, якія, як вядома, баяцца агню і жалеза. 
  • Кавалі рабілі рэчы гаспадарскага прызначэння: сякеры, сярпы, цвікі, падковы, замкі і іншае, а таксама ланцугі, зброю, рашоткі і мастацкія вырабы.
  • Певень заўсёды асацыяваўся ў народнай культуры з агнём.
  • Дзень Кузьмы и Дзям'яна, заступнікаў кавальства, святкуецца 14 лістапада.
  • Кузня звычайна знаходзілася на краі вёскі, пры дарозе.
  • Пра кавалёў казалі, што ў іх рукі ў золаце: гэта можна было тлумачыць і тым, што майстры вельмі ўмелыя ў сваёй справе, і што ў іх заўсёды ёсць грошы. 
  • Традыцыйна каваль асацыяваўся таксама са стваральнікам-дэміўргам.
  • У народзе казалі: Каваль куе, жалеза пяе, а таксама У каваля што стук, то грыўня.
© Sputnik Альфрэд Мікус
Напярэдадні Дня каваля Музей народнай архітэктуры і побыту зладзіў уласнае свята.

Напярэдадні Дня каваля Музей народнай архітэктуры і побыту зладзіў уласнае свята. Як гэта было, глядзіце ў фотастужцы Sputnik.

Дзень Кузьмы і Дзям'яна, заступнікаў кавальства, святкуецца 14 лістапада. Па народным павер'і, Кузьма і Дзям'ян - божыя кавалі, якія куюць зоркі на неба, а таксама скоўваюць рэкі лёдам. 

Кавалёў у вёсцы заўсёды вельмі паважалі, але і баяліся, таму што верылі: майстар можа знацца з нячыстай сілай, чорт можа навучыць яго, як зрабіць асабліва ўдалую зброю. Але лічыліся кавалі і галоўнымі абаронцамі ад нячысцікаў, якія, як вядома, баяцца агню і жалеза. 

Кавалі рабілі рэчы гаспадарскага прызначэння: сякеры, сярпы, цвікі, падковы, замкі і іншае, а таксама ланцугі, зброю, рашоткі і мастацкія вырабы. Кузня звычайна знаходзілася на краі вёскі, пры дарозе. Пра кавалёў казалі, што ў іх рукі ў золаце: гэта можна было тлумачыць і тым, што майстры вельмі ўмелыя ў сваёй справе, і што ў іх заўсёды ёсць грошы. 

У народнай культуры каваль асацыяваўся таксама са стваральнікам-дэміўргам, таму існавала шмат прыказак і прыпевак, у якой бацьку дзіцяці называлі кавалём: 

Паздароў, Божа, каваля, што скаваў нам дзіця.
А ці ў ручкі не хукаў, а ці молатам не стукаў,
А ў мяккіх падушках, а пад цёплай дзяружкай,
Без молата, без кавадла, а паглядзіш — дзіця ладна.

Чытайце таксама: 

Тэги:
Традыцыі і абрады, Беларусь, Беларускі дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту

Яшчэ фотастужкі

Галоўныя тэмы