07:27 11 мая 2021
«Радыё Sputnik»
  • USD2.54
  • EUR3.06
  • 100 RUB3.42
Палітыка
Атрымаць кароткую спасылку
17 0 0

У апошні час адносіны Расіі і ЗША знаходзяцца ў відавочным крызісе: адны за другімі ідуць амерыканскія санкцыі, высылаюць дыпламатаў, Расія вымушана прымаць меры ў адказ, а з Вашынгтона абяцаюць "караць" Маскву зноў і зноў.

Міністр замежных спраў РФ Сяргей Лаўроў распавёў у інтэрв'ю РІА Навіны, якое браў генеральны дырэктар МІА "Россия сегодня" Дзмітрый Кісялёў, пра тое, якім расійскі бок бачыць выхад з сітуацыі, што склалася, ці гатовыя да гэтага амерыканскія палітыкі. Ён таксама патлумачыў, чым цяперашняя абстаноўка ў двухбаковых адносінах горш нават часоў "халоднай вайны", як Расія будзе рэагаваць, калі Амерыка паспрабуе перасекчы "чырвоныя лініі", выказаў меркаванне аб тым, чаму нельга "выбіраць паміж тэлевізарам і халадзільнікам".

- Адносіны з Амерыкай ну проста ні да чорта. Я асабіста такіх дрэнных не ўзгадаю. Ужо горш нават, чым "халодная вайна". Паслы сядзяць у сваіх краінах. Што будзе далей? Які варыянт развіцця?

Калі б гэта залежала толькі ад нас, напэўна, мы б вярнуліся да нармальных адносін і ў якасці першага і, па-мойму, відавочнага, зусім не складанага кроку абнулілі б усе тыя меры, якія прадпрымаліся па абмежаванні працы дыпламатаў Расіі ў ЗША - у адказ мы абмяжоўвалі работу дыпламатаў ЗША у Расіі. Мы гэта прапаноўвалі адміністрацыі Байдэна адразу, як толькі яна прынесла прысягу і ўступіла ў свае паўнамоцтвы. Я згадваў пра гэта Блінкену. Не навязваючыся. Проста сказаў, што відавочным крокам для таго, каб мы маглі нармальна працаваць, стала б абнуленне усяго таго, што пачаў Барак Абама, калі за пару тыдняў да сыходу з пасады прэзідэнта, пляскаючы дзвярыма, зрываючы раздражненне, арыштаваў расійскую ўласнасць, парушаючы ўсе Венскія канвенцыі, выгнаў расійскіх дыпламатаў. Потым пайшла ланцуговая рэакцыя. Мы, дарэчы, доўга цярпелі - мы ж чакалі да лета 2017 года, перш чым адрэагаваць, таму што адміністрацыя Трампа нас прасіла не рэагаваць на сыходзячыя эксцэсы адміністрацыі Абамы, якая пакідала Белы дом. Але і ў адміністрацыі Трампа не атрымалася гэтую сітуацыю вярнуць у нармальнае рэчышча, таму мы вымушаны былі адказаць больш-менш люстрана. Але амерыканцы на гэтым не супакоіліся.

Мы бачым, што адміністрацыя Байдэна таксама працягвае па гэтай нахільнай плоскасці слізгаць. Хоць у гутарцы Пуціна з Байдэнам, якая адбылася неўзабаве пасля інаўгурацыі, у маёй размове з дзяржаўным сакратаром Блінкенам нам сказалі нашы амерыканскія візаві, што яны праводзяць сур'ёзны агляд адносін з Расіяй і разлічваюць, што па выніках гэтай размовы многае стане зразумелым. Але вынікам гэтай размовы сталі новыя санкцыі, на якія мы вымушаны былі адказаць ўжо не проста люстрана, а як мнагакратна папярэджвалі - што мы, у рэшце рэшт, будзем дзейнічаць асіметрычна. Гэта датычыцца, у тым ліку, і істотнага дыспарытэту ў колькасці дыпламатаў і іншых супрацоўнікаў, якія працуюць у амерыканскіх дыпламатычных місіях у Расіі, перавышаючы колькасць нашых дыпламатаў у ЗША. Мы пра гэта казалі, не буду паглыбляцца.

Але калі казаць пра стратэгічнае бачанне нашых адносін, то я вельмі спадзяюся, што ў Вашынгтоне гэтак жа, як і мы, усведамляюць адказнасць за стратэгічную стабільнасць у свеце. Не толькі праблемы ў РФ і ЗША, не толькі праблемы, якія істотна ўскладняюць жыццё нашых грамадзян, іх кантакты, зносіны, вядзенне бізнесу і гуманітарных праектаў - гэта яшчэ і праблемы, якія ставяць пад сур'ёзныя рызыкі міжнародную бяспеку ў самым шырокім сэнсе слова. Таму вы ведаеце, як мы адрэагавалі на эксцэсы, якія прагучалі ў вядомым інтэрв'ю Джо Байдэна тэлеканалу ABC. Вы ведаеце, як прэзідэнт Пуцін адрэагаваў на прапанову прэзідэнта ЗША правесці сустрэчу - мы ўспрынялі пазітыўна. Мы хочам зразумець усе аспекты гэтай ініцыятывы, вывучэннем якой мы зараз і займаемся.

Яшчэ раз скажу, калі ЗША перастануць дзейнічаць з пазіцыі суверэна, як пра гэта сказаў прэзідэнт, выступаючы з пасланнем Федэральнаму сходу, калі яны ўсвядомяць бесперспектыўнасць якіх-небудзь спроб адраджаць аднапалярны свет, ствараць нейкую канструкцыю, дзе ўсе будуць падпарадкаваныя заходнім краінам і ўвесь заходні лагер будзе вербаваць пад свае сцягі ўсе іншыя краіны на розных кантынентах супраць Кітая і Расійскай Федэрацыі, калі ЗША усё ж такі зразумеюць, што нездарма запісаны ў Статуце ААН такія прынцыпы, як павага суверэнітэту, тэрытарыяльнай цэласнасці, неўмяшання ва ўнутраныя справы і суверэнная роўнасць дзяржаў - проста выканаюць свае статутныя абавязацельствы - і будуць весці дыялог з намі, як і з любой іншай краінай - узаемапаважліва, на аснове балансу інтарэсаў, які павінен быць знойдзены... Інакш у нас нічога не атрымаецца. Прэзідэнт пра гэта выразна сказаў у пасланні, падкрэсліўшы, што мы гатовыя на самыя шырокія дамоўленасці, калі гэта адпавядае нашым інтарэсам. І, вядома, будзем жорстка рэагаваць на любыя спробы перасекчы "чырвоныя лініі", якія, як вы чулі, мы вызначаем самі.

- Наколькі рэалістычна чакаць, што яны ўсвядомяць гэта, адмовяцца ад пазіцыі сюзерэна? Бо надзея - гэта добра, але рэальнасць зусім іншая.

Я не выказваў надзеі. Я сказаў, на якіх умовах мы будзем гатовыя размаўляць.

- А калі не, то?

Ну, калі не - гэта іх выбар. Значыць, будзем жыць ва ўмовах, як вы сказалі, ці то "халоднай вайны", ці то ва ўмовах яшчэ горш. Я лічу, што ў "халодную вайну" напружанне было, вядома, вельмі сур'ёзнае, не раз узнікалі рызыкоўныя сітуацыі, крызісныя сітуацыі. Але была ўзаемная павага, якая цяпер у дэфіцыце. І дзесьці нават праскокваюць шызафрэнічныя ноткі ў выказваннях некаторых дзеячаў у Вашынгтоне. Нядаўна афіцыйны прадстаўнік Белага дома заявіла, што санкцыі будуць працягвацца ў дачыненні да Расіі, што санкцыі даюць прыкладна той эфект, на які разлічваў Вашынгтон, і што мэтай санкцый з'яўляецца зніжэнне напружанасці ў адносінах ЗША і Расіі. Я нават не магу гэта каментаваць. Спадзяюся, усім зразумела, што такога роду заявы не робяць гонару тым, хто адстойвае такую ​​палітыку ў Белым доме.

- Мне даводзілася чуць меркаванне, што дыпламаты дрэнна працуюць, не могуць пабудаваць адносіны - мы ўсе упіраемся, наша пазіцыя зусім не гнуткая, не эластычная і таму адносіны дрэнныя.

Так, я чытаю таксама гэтыя ацэнкі, добра што ў нас свабода слова, я лічу, істотна больш абаронена, чым у шматлікіх заходніх краінах, у тым ліку тых жа ЗША. Я чытаю і апазіцыйныя Інтэрнэт-рэсурсы, газеты, і лічу, што, напэўна, гэтыя людзі маюць права на выказванне свайго пункту гледжання, якая заключаецца ў тым, што вось калі б мы не спрачаліся з Захадам, у нас цяпер быў бы пармезан і шмат іншага, чаго нам шчыра не хапае. А вось калі закрылі па нейкіх прычынах закупку харчавання на Захадзе, прычым не тлумачачы, што гэта была мера ў адказ - проста спынілі закупляць прадукты харчавання, сталі займацца імпартазамяшчэннем, прадукты падаражэлі. Ведаеце, гэта вузкі і аднабокі погляд, выключна з пазіцыі дабрабыту - выбіраць паміж тэлевізарам і халадзільнікам. Гэта - іх мова, на якой яны размаўляюць. Калі ўжо яны так лічаць прынцыповым успрымаць каштоўнасці ЗША, нагадаю выказванне, па-мойму, найвялікшага прэзідэнта ЗША Джона Кэнэдзі: "Не думай пра тое, што твая краіна можа зрабіць для цябе. Думай пра тое, што ты можаш зрабіць для сваёй краіны".

Гэта радыкальнае адрозненне ад цяперашніх ліберальных поглядаў, калі толькі асабісты дабрабыт, асабістае самаадчуванне мае вырашальнае значэнне. Тыя, хто прасоўваюць такія філасофскія падыходы, па-мойму, не тое, што не разумеюць нашага генетычнага кода, яны спрабуюць яго ўсяляк падрываць. Таму што акрамя жадання жыць добра, жыць сыта, быць упэўненым за сваіх дзяцей, сяброў, родных, заўсёды ў нашай краіне пачуццё нацыянальнага гонару іграла не меншую ролю ва ўсім тым, што рабілася за ўсю нашу тысячагадовую гісторыю. Калі хтосьці лічыць, што для яго ці, як цяпер карэктна гаварыць, для яе, гэтыя каштоўнасці ўжо не маюць значэння, гэта іх выбар. Але я перакананы, што пераважная большасць нашага народа думае інакш.

- Разлічваеце Вы на сустрэчу з Блінкенам? Калі гэтая сустрэча можа адбыцца і ці адбудзецца наогул у агляднай перспектыве?

Калі мы гаварылі па тэлефоне, я яго, у адпаведнасці з дыпламатычным этыкетам, павіншаваў. Мы абмяняліся некаторымі ацэнкамі сітуацыі. Гутарка была, я лічу, добразычлівай, спакойнай, прагматычнай. Я адзначыў, што калі нашы амерыканскія калегі завершаць фарміраванне ўсіх сваіх штатаў у дзярждэпартаменце, у тым ліку, мы будзем гатовыя аднаўляць кантакты пры тым разуменні, што мы будзем шукаць узаемапрымальныя дамоўленасці па многіх праблемах, пачынаючы з функцыянавання дыпламатычных місій, завяршаючы стратэгічнай стабільнасцю і шматлікімі іншымі рэчамі. Амерыканскі і расійскі бізнес зацікаўлены ў тым, каб пашыраць сваё супрацоўніцтва, пра што нядаўна Амерыкана-расійская гандлёвая палата нам паведамляла. Мы скончылі на тым, што будуць нейкія сумесныя шматбаковыя мерапрыемствы, на палях якіх можна перагаварыць у выпадку. Пакуль ніякіх сігналаў з боку ЗША не паступала.

Калі казаць пра каляндар мерапрыемстваў - праз тры тыдні Расія будзе пераймаць эстафету старшынства ў Арктычным савеце ў Ісландыі. У Рэйк'явіку плануецца, па-мойму, 20-21 траўня міністэрская сустрэча. Калі амерыканскую дэлегацыю будзе ўзначальваць дзяржсакратар, я, вядома, буду гатовы ў выпадку яго зацікаўленасці з ім перамовіцца. Я, улічваючы, што мы на два гады заступаем старшынёй Арктычнага савета, ужо абвясціў нашым ісландскім калегам, што буду ўдзельнічаць у гэтым міністэрскім пасяджэнні.

Тэги:
Масква, Вашынгтон, меры, санкцыі, крызіс, Адносіны, канфлікт, ЗША, Расія, Сяргей Лаўроў

Галоўныя тэмы