https://bel.sputnik.by/20260307/vera-palyakova-makey-pra-babulyu-sa-smersha-urok-muzha--zavodskya-budn-tyuga-1104980457.html

Вера Палякова-Макей: пра бабулю са СМЕРШа, урокі мужа і "заводскія будні" ТЮГа

Вера Палякова-Макей: пра бабулю са СМЕРШа, урокі мужа і "заводскія будні" ТЮГа

Sputnik Беларусь

Дырэктар ТЮГа, тэлевядучая і актрыса Вера Палякова-Макей у Год жанчыны адкрыта расказала пра прафесію, настаўнікаў, жаночы лёс, бабулю-контрразведчыцу, а... 07.03.2026, Sputnik Беларусь

2026-03-07T12:48+0300

2026-03-07T12:48+0300

2026-03-07T12:48+0300

вера палякова

уладзімір макей

эксклюзіў

інтэрв'ю

грамадства

палітыка

культура

тэатр

тэатр юнага гледача (тюг)

у беларусі

https://cdnn11.img.sputnik.by/img/07ea/03/03/1104815873_0:0:1280:721_1920x0_80_0_0_21bafc59bfd2067a5e1c0a7ca2b7f0ad.jpg

Інтэрв’ю з Верай Паляковай-Макей пачалося з невялікага непаразумення, але актрысе, прыгажуні і жанчыне, якая ўмее трымаць удар, спатрэбілася ўсяго некалькі секунд, каб ацаніць сітуацыю і перавярнуць яе на сваю карысць.Дамаўляючыся аб сустрэчы, карэспандэнт Sputnik, мабыць, не ўдакладніла, што інтэрв'ю будзе запісвацца на камеру – ці то забылася папярэдзіць, ці то Вера Аляксандраўна выпусціла гэты момант з-пад увагі."Добра, я буду не пры парадзе і без грыму, але брошка ў выглядзе літары "В" на сэрцы ёсць", - з усмешкай сказала Вера Палякова, даўшы зразумець, што не рыхтавалася да здымак. На прапанову размясціцца ў грымёрцы яна адказала адмовай: "У мяне няма асобнай грымёркі, я – у агульнай".Таму размова адбылася ў яе кабінеце, за вялізным працоўным сталом, заваленым паперамі, дакументамі і фігуркамі соў. Дырэктар ТЮГа, апранутая ў простую белую байку і з гладка зачасанымі валасамі, выглядала належна і натуральна.Год жанчыныРазмова з кіраўніком Тэатра юнага гледача задумвалася як інтэрв'ю з вядомай персонай у аб’яўлены ў Беларусі Год жанчыны. Таму ўсе тэмы – тэатральныя, асабістыя і прафесійныя – разглядаліся скрозь гэтую прызму.На думку Веры Паляковай, гэтае рашэнне было чаканым, бо "слабы моцны пол" усё больш упэўнена выходзіць на першы план – і ў прафесіі, і ў сям’і.У такой сітуацыі, лічыць актрыса, жанчынам асабліва патрэбна падтрымка і ўвага, у тым ліку з боку дзяржавы."Я думаю, гэта правільнае рашэнне – падтрымаць жанчыну, падтрымаць нараджальнасць у нашай краіне. Мне здаецца, менавіта для гэтага яно і зроблена, і гэта вельмі разумны крок", - падкрэсліла кіраўнік ТЮГа.Самы жаночы спектакльУ Год жанчыны было б дзіўна не спытаць дырэктара тэатра аб тым, як жаночая тэма адлюстравана ў рэпертуары.Вера Палякова ўпэўнена: усе пастаноўкі, у якіх ёсць тэма кахання, – яны і пра жанчын, і для жанчын. Яна таксама заўважае, што публіка ў тэатры па-ранейшаму ў асноўным жаночая, хаця з’явілася новая тэндэнцыя – дамы ўсё часцей прыводзяць на спектаклі сваіх мужчын.Верына МаргарытаЛетам 2023-га тэатральны Мінск узрушыла навіна аб прэм’еры ў ТЮГу "Майстра і Маргарыты" Булгакава. Мала таго, што булгакаўская тэма заўсёды прыцягальная, дык яшчэ і Вера Палякова выйшла на сцэну ў галоўнай ролі – усяго праз паўгода пасля асабістай трагедыі. Спектакль стварылі ў рэкордныя тэрміны – за тры месяцы."Гэта наш самы тытулаваны спектакль, уладальнік вялізнай колькасці ўзнагарод на міжнародных фестывалях. Яго вельмі любяць гледачы не толькі ў нашай краіне, але і далёка за яе межамі. І, вядома, гэта мая вельмі асабістая гісторыя", - расказвае субяседніца.Безумоўна, калі пройдуць гады і крытыкі будуць аналізаваць, чаму ТЮГаўскі "Майстар і Маргарыта" атрымаўся такім пранізлівым, яны скажуць: ён стаў споведдзю і выратаваннем Веры Паляковай."Мая Маргарыта прысвечана маёй трагедыі, маёй асабістай гісторыі. Гэты спектакль для мяне асабліва дарагі. Мы рэдка з кім можам гаварыць пра патаемнае. А сцэна і добры матэрыял – гэта тая глеба, дзе ты можаш выказаць свае эмоцыі і пачуцці", - прызнаецца актрыса."Я разумею сваю Маргарыту з першай да апошняй хвіліны. Мусіць, таму яна для мяне такая зорная. Напэўна, таму я атрымала столькі ўзнагарод за гэтую ролю – з рук вельмі строгіх крытыкаў, якіх баяцца многія. Я лічу, што мая Маргарыта прыйшла да мяне менавіта тады, калі павінна была", - кажа Вера Палякова.Аб "праклятых" п’есахТэатральным крытыкам яшчэ трэба будзе разгадаць феномен паспяховых пастановак, якія ідуць на сцэне мінскага ТЮГа, і лічацца "праклятымі"."Гэта містычныя п’есы. І "Майстар і Маргарыта", і "Макбет" лічацца праклятымі. Але абодва спектаклі ўдаліся. Магчыма, таму што мы выбралі правільную інтанацыю для размовы з гледачом. Не палезлі ў нетры, не сталі паглыбляцца ў вобразы Понтыя Пілата і Іешуа, а ўзялі тэму кахання ў прапанаваных абставінах", - разважае Вера Палякова.Аб асабістай трагедыіРазважаючы аб тым, як ёй удалося выжыць пасля смерці мужа, Вера Палякова пералічвае крыніцы сваёй сілы – жаночыя лёсы маці, бабуль і прабабуль. Асабліва яна вылучае бабулю, якая служыла ў контрразведцы СМЕРШ і рана аўдавела.Вера Палякова адзначае, што менавіта гэты прыклад і генетычная памяць сталі тым трыгерам, які прымусіў яе ўстаць і рухацца далей."І, у рэшце рэшт, у тэатры за маёй спіной стаялі людзі. І мой прыватны праект "ТрыТ-фармаТ", і, вядома, Тэатр юнага гледача. Бо ўсё здарылася, калі прайшло ўсяго паўгода з майго назначэння дырэктарам. Я шмат паабяцала і краіне, і тэатру – што не кіну іх і зраблю лепшы тэатр у краіне", - расказвае Вера Палякова.Жыццёвая школа Уладзіміра МакеяЛюбы жаночы лёс крыху трагічны. Многім жанчынам будзе важны вопыт выжывання Веры Паляковай у складаных абставінах, пасля трагедыі, пра якую гаварыла ўся краіна. Яна не хавае: выжыць ёй дапамагла школа жыцця, якую даў Уладзімір Макей.Яна дадае, што жыццё палітыкаў значна цяжэйшае, чым здаецца звычайным людзям."У іх больш абмежаванняў, чым магчымасцей. Людзям здаецца, што ім усё можна. Не – табе больш нельга, чым можна. Ты не маеш права на памылку, як сапёр. Цяпер і я сама так стараюся жыць – як кіраўнік вялікага сур’ёзнага прадпрыемства. Заўсёды кажу сваім работнікам: мы не маем права памыляцца, павінны заўсёды рухацца наперад, новы спектакль павінен быць лепшы за папярэдні", - адзначае яна.Актрыса прызнаецца, што яе часта пыталіся, чаму яна, у сваю чаргу, навучыла мужа.Жыццёвыя ўніверсітэты МакеяПра свайго мужа – Уладзіміра Макея – падчас інтэрв’ю Вера Палякова загаворыць яшчэ не раз, успамінаючы яго ўрокі сямейнага жыцця."Мой муж заўсёды казаў: "Ты можаш рабіць бліскучую кар’еру, займацца прафесіяй, я не супраць, але ў хаце заўсёды павінна пахнуць свежапрыгатаванай ежай". Тады з’яўляецца адчуванне утульнасці, чысціні і клопату. Усе ведалі, што мой муж ніколі не еў у грамадскім харчаванні – ён заўсёды браў з сабой ежу, прыгатаваную мной. Так, тыя самыя "ссабойкі", - расказвае яна.Як аказалася, яна да гэтага часу прытрымліваецца гэтага прынцыпу і бярэ ежу на працу. "Я прыходжу ў тэатр і не выходжу на абед. Я заўсёды ем тое, што прыгатавала і ўзяла з сабой", - гаворыць актрыса.Пра бабулю-контрразведчыцуВера Палякова належыць да таго рэдкага тыпу сучасных жанчын, якія звяраюць свае жыццёвыя арыенціры з папярэднімі пакаленнямі. Менавіта гэта, паводле яе слоў, дае ёй сілы, прыгажосць і годнасць. Яна з задавальненнем дзеліцца сямейнай ваеннай гісторыяй – аб бабулі, якая выратавала архіўныя дакументы контрразведкі.Паводле яе слоў, захавалася толькі адна гісторыя аб тым, як бабуля ратавала архіў падчас бамбёжкі Мінска ў пачатку вайны."Мінск ужо быў сцёрты з зямлі, але яго працягвалі бамбіць. І мая бабуля, юная контрразведчыца, практычна распранутая і басанож, узваліўшы архіў на плечы, ратавала яго ад немцаў – несла амаль да самага Магілёва", - расказвае яна.Гэта адзіны вядомы маёй субяседніцы эпізод з ваеннага жыцця бабулі. Другая бабуля Веры Паляковай прайшла праз некалькі канцлагераў. "У 26 гадоў яна важыла 25 кг. Дарослая жанчына важыла 25 кіло – гэта нават цяжка ўявіць", - кажа яна.Вера Палякова памятае з дзяцінства, што Дзень Перамогі быў самым галоўным святам у іх вялікай сям’і.Традыцыйныя каштоўнасціЗакранаючы тэму традыцыйных каштоўнасцей, Вера Палякова адзначае, што для яе гэта – сям’я і любоў да апошняга ўздыху.Яна ўспамінае лёс яшчэ адной сямейнай пары, чый прыклад вядзе яе па жыцці."Мая прабабуля прайшла тры канцлагеры, прадзед – усю вайну. Як у любой сям’і, у іх бывалі канфлікты. Але для мяне гэта прыклад пакалення, дзе людзі жывуць адзін з адным да апошняга ўздыху і любяць да апошняга ўздыху. Напэўна, да гэтага кахання трэба імкнуцца і цяперашняму пакаленню. Таму я за традыцыйныя сямейныя каштоўнасці, за паўнавартасную сям’ю: тата, маці, дзеці. Хаця так атрымліваецца не заўсёды. Мне здаецца, самае галоўнае ў жыцці, каб чалавеку хацелася вяртацца дадому. Я ў гэтым плане шчаслівы чалавек", - прызнаецца яна.Аб шанцаванні і настаўнікахРасказваючы пра творчае і асабістае жыццё, пра бацькоў і бабуль, Вера Палякова кажа, што ўдзячна кожнаму дню і людзям, якія сустракаліся на шляху. Яна падкрэслівае, што ёй заўсёды шанцавала – на людзей, падзеі, настаўнікаў і нават на ворагаў.Пры гэтым актрыса і паспяховы дырэктар падкрэслівае ролю сваіх настаўнікаў."Мне рэальна вельмі шанцавала на добрых педагогаў. І ў школе, і ў Акадэміі мастацтваў, у Акадэміі кіравання, у аспірантуры. У Акадэміі мастацтваў у мяне былі вельмі моцныя педагогі. Кіраўнік майго курса – прафесар Лідзія Аляксееўна Манакава, якая вучылася ў вялікага Маланкіна. Ілья Львовіч Курган, яго сын Уладзімір Ільіч выкладалі мне прамову. Побач заўсёды былі людзі, якія вялі мяне па жыцці. Яны ёсць і зараз – падказваюць, накіроўваюць", - дзякуе яна.Вера Палякова ўзгадвае і падтрымку, якую атрымала, стаўшы кіраўніком ТЮГа. "Дзякуй упраўленню культуры Мінгарвыканкама, якое бясконца дапамагае і падказвае. Мая шчырая падзяка Арцёму Мікалаевічу Цурану, які падтрымаў мяне, будучы намеснікам старшыні Мінгарвыканкама. Я лічу, што без гэтых людзей я б не адбылася як кіраўнік", - адзначае яна.Якой павінна быць жанчына?Адказваючы на ​​пытанне аб тым, якой павінна быць жанчына, Вера Палякова падкрэслівае: яе лёс і жыццёвы вопыт падказваюць адно – жанчына ў першую чаргу павінна заставацца жанчынай.Нягледзячы на ​​неверагодную занятасць, Вера Палякова застаецца маці і лепшым сябрам для сваіх дзяцей і клапатлівай дачкой для бацькоў."Я ўстаю раней за ўсіх, гатую гарачы абед і сняданак, вяду дзіця ў школу. Вырашаю бытавыя пытанні. Калі здараюцца выхадныя, я, вядома ж, прыбіраю, мыю, прасую і раблю ўсё тое, што робіць звычайная жанчына", - расказвае яна.Каму цяжэй – мужчыну ці жанчыне?"О, гэта складанае пытанне! Мы бачым, што жанчыны жывуць даўжэй. Напэўна, з-за адказнасці за падтрыманне сям’і. Мы заўсёды гатовы зрабіць усё, каб забяспечыць поспех нашых дзяцей у жыцці. У жанчын больш хатніх абавязкаў", - разважае актрыса.Вера ўспамінае вядомую прымаўку: за кожным моцным мужчынам стаіць такая ж моцная жанчына. "Жанчына падтрымлівае свайго мужчыну; ён здабытчык, а яна яго шануе. Калі жанчына клапоціцца пра яго, яна дае яму крылы, і ён дасягае найвялікшых вышынь", - кажа яна.У той жа час яна лічыць, што ў сучасным свеце мужчынам цяжка, у тым ліку з-за павышаных патрабаванняў прыгожага полу.ТЮГ працуе як заводКаб зразумець, які Вера Палякова кіраўнік, дастаткова адной дэталі: яна навучыла ўсіх у тэатры выключаць за сабой святло – нават у прыбіральні.Яна лічыць свой тэатр універсальнай камандай, якая можа працаваць дзе заўгодна – і ў полі, і ў лесе, і на любых гастролях."На кожных гастролях мы працуем не горш, чым на сваёй пляцоўцы. Артысты і тэатральныя службы за гэтыя чатыры гады сталі мегатрэніраванымі. І я ганаруся, што па выніках 2025 года мы першыя сярод тэатраў у краіне па экспарце", - дзеліцца яна.Кажучы пра сваю працу на дырэктарскай пасадзе, Вера Палякова прызнаецца, што арганізатарскія здольнасці ў яе былі заўсёды, але вопыту кіравання такой вялікай установай, як тэатр, не хапала.Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"

https://bel.sputnik.by/20220413/vera-palyakova-ab-planakh-u-tyugu-pachnu-z-kafe--zaprashu-rezhysra-z-venetsy-1061994771.html

беларусь

2026

Навіны

ru_BY

вера палякова, уладзімір макей, эксклюзіў, інтэрв'ю, грамадства, палітыка, культура, тэатр, тэатр юнага гледача (тюг), у беларусі, беларусь, жанчына, цiкавосткi, год беларускай жанчыны