Таямніца смерці і месца пахавання Францыска Скарыны: звяраючы архівы праз ШІ

© Photo : Изображение сгенерировано ИИЗгенерыраваны ШІ вобраз Францыска Скарыны
Згенерыраваны ШІ вобраз Францыска Скарыны - Sputnik Беларусь, 1920, 21.04.2026
Падпісацца
Штучны інтэлект дапамог вылучыць яшчэ адну гіпотэзу, якая тычыцца месца пахавання вядомага беларускага кнігадрукара.
Імя Францыска Скарыны ў еўрапейскай гісторыі – адно з самых значных. Менавіта ён у XVI стагоддзі ўнёс вялікі ўклад у асветніцкую дзейнасць не толькі беларускага, але і славянскіх народаў. Іменем знакамітага філосафа, першадрукара і гуманіста ў беларускіх гарадах названы дзясяткі вуліц і навучальных устаноў, а ордэн Францыска Скарыны ў нашай краіне – адна з галоўных дзяржаўных узнагарод.
Аднак за даўнасцю гадоў многія біяграфічныя даныя яго жыцця засталіся невядомымі. І сярод іх галоўныя – дакладныя даты нараджэння і смерці, а таксама месца пахавання. За тысячай публікацый у СМІ і біяграфічных кнігах цягнецца шлейф міфаў і загадак: да гэтага часу ніводны біёграф вялікага гуманіста не паведаміў дакладных асабістых даных Францыска Скарыны. Звесці ўсю біяграфічную інфармацыю аб ім з тысяч крыніц, здавалася б, немагчыма. Але калі скарыстацца сучаснымі тэхналогіямі, а дакладней – штучным інтэлектам, то…
Трэба паспрабаваць – вырашыў журналіст, перакладчык і айцішнік Юрый Цароў, які працуе з нейрасеткамі. І на працягу некалькіх месяцаў працаваў над праектам звядзення інфармацыі са шматлікіх адкрытых архіўных і біяграфічных крыніц, даступных у глабальнай інтэрнэт-павуціне. У інтэрв’ю карэспандэнту Sputnik Ігару Кандралю ён распавёў аб выніках гэтай працы.
– Адразу хачу сказаць, што я не прэтэндую на навуковасць гэтага праекта. І гэта не фэнтэзі, як думаюць многія. Гэта толькі абагульненне існуючай у свеце інфармацыі. Улічваючы, што ў апошнія гады ў розных краінах былі адкрыты, аблічбаваны і выкладзены ў інтэрнэт мільёны старонак архіўных дакументаў, у частцы якіх гаворыцца аб жыцці Францыска Скарыны, было б глупства імі не скарыстацца для ўдакладнення асабістых даных асветніка. Я нічога не прыдумляў ад сябе, тут толькі зведзеная нейрасеткамі інфармацыя аб жыцці і дзейнасці вялікага асветніка. Але трэба разумець: шмат з таго, што я раскажу, усё ж застаецца ў якасці здагадкі…
– А як прыйшла ідэя заняцца ўдакладненнем асабістых даных Скарыны? Бо ўжо не раз вядомымі біёграфамі сцвярджалася, што дакладнай інфармацыі аб датах і месцы смерці няма…
– Упершыню я заняўся пошукамі пахавання Францыска Скарыны яшчэ летам 2025 года, калі рабіў рэканструкцыі партрэтаў вядомых гістарычных персанажаў. Адным з іх быў Францыск Скарына. І ў чарадзе архіўных пошукаў мяне літаральна зацягнула гістарычная загадкавасць яго жыцця ўвогуле. А далей я проста не мог спыніцца, супастаўляючы адзін за адным знойдзеныя архіўныя дакументы…
У ходзе пошукаў удалося знайсці судовыя цяжбы наконт даўгоў яго брата Івана, якія павесілі на Францыска крэдыторы пасля яго смерці, а таксама судовыя спрэчкі яго сына Сімяона. Францыск Скарына некаторы час быў прыдворным садоўнікам пры двары караля Фердынанда I і карыстаўся заступніцтвам яго жонкі, Ганны Ягелонкі (Anna Jagellonská, 1503–1547, - Sputnik), слабой здароўем з-за пастаянных родаў – уявіце, 15 родаў за 21 год! Ён разбіў аптэкарскі сад у Празе – так-так, у той час сад быў менавіта медыцынскай базай, і садоўнік азначала "лекар".
© Photo : Изображение сгенерировано ИИЗгенерыраваны ШІ вобраз Францыска Скарыны
Сгенерированное ИИ изображение Франциска Скорины - Sputnik Беларусь, 1920, 20.04.2026
Было крытычна важным зразумець яго веравызнанне ў перыяд інквізіцыі, бо ў той час любы друкарскі станок быў пад пільным поглядам Ватыкана, а ўніверсітэт у Падуі, які скончыў Скарына, акрамя іншага лічыўся крыніцай "вальнадумства".
– Па якіх кірунках і крыніцах вяліся пошукі даты і месца смерці Скарыны?
– Было некалькі галін пошукаў: па геральдыцы дома і магільных пліт (у лапідарыі), па судовых і даўгавых справах, па перапісцы двара з Ватыканам, была нават "полацкая" галінка. І менавіта знойдзены з дапамогай нейронкі ліст ад 1552 года караля Польскага Жыгімонта II Аўгуста ў Рым, дзе ён згадвае інцыдэнт з кнігамі Скарыны (як вядома, яны былі спалены ў Маскве як "лацінскія" і "ерэтычныя", таму што былі надрукаваны "падданым Рымскай царквы". - Sputnik), дало разуменне, што Францыск Скарына перад паступленнем у Падую хутчэй за ўсё прыняў каталіцтва.
Дата ўручэння завяшчання сыну Сімяону чэшскім каралём і юрыдычныя нормы ўступлення ў спадчыну ў XVI стагоддзі звузілі час да прыблізнай даты смерці Скарыны – у перыяд ад 1 снежня 1551 года па 5 студзеня 1552 года менавіта ў Празе (інакш завяшчанне не ўручалася б асабіста каралём, пра што ёсць запіс!). Гэта таксама дало разуменне, дзе прыдворны каралеўскі лекар мог быць пахаваны. Так я здолеў зрабіць умоўную гісторыка-крыміналістычную рэканструкцыю абставін смерці і пахавання Францыска Скарыны.
– Падобна на навуковую працу…
– Навукі тут з майго боку няма, але метадалогія задзейнічана сістэмная: гэта і архіўная трыянгуляцыя, і тапаграфічны аналіз урбаністыкі XVI стагоддзя, і юрыдычная рэканструкцыя, і геральдычная экспертыза.
© Photo : Изображение сгенерировано ИИЗгенерыраваны ШІ вобраз Францыска Скарыны
Сгенерированное ИИ изображение Франциска Скорины - Sputnik Беларусь, 1920, 20.04.2026
Першачарговай задачай даследавання стала звужэнне часавага інтэрвалу смерці для кропкавага пошуку ў архівах. Працуючы па прынцыпе "ад зваротнага", я ўзяў дакументальную мяжу (Terminus ante quem) – кропкай адліку быў прыняты дакумент ад 29 студзеня 1552 года – мандат караля Фердынанда I, выдадзены сыну нябожчыка Сімяону Русу, які дазваляе ўступленне ў спадчыну. Гэта значыць, устаноўлены факт: на 29 студзеня 1552 года Францыск Скарына быў ужо мёртвы.
– А чаму не пачатак лютага?
– Для вызначэння ніжняй мяжы даты смерці мною быў ужыты аналіз працы Багемскай канцылярыі і судовай сістэмы XVI стагоддзя. Прынцып "Vigilantibus jura scripta sunt": спадчыннік, абцяжараны даўгамі бацькі, а ў дадзеным выпадку – гэта дакументальна пацверджаныя фінансавыя спрэчкі, не стаў бы зацягваць падачу прашэння, каб пазбегнуць прызнання маёмасці вымарачнай з яго канфіскацыяй. Улічваючы фактар ​​"мёртвага сезона" – у перыяд з 25 снежня (Каляды) па 6 студзеня (Богаяўленне) адміністрацыйная дзейнасць у Празе прыпынялася, і тое, што падача прашэння (разгляд пісарамі, подпіс караля і іншае) займала прыкладна 3-4 тыдні, можна зрабіць выснову: атрыманне паперы 29 студзеня – значыць, смерць Францыска Скарыны наступіла або ў святы, або непасрэдна перад імі.
Цяпер часовыя рамкі даты яго смерці яшчэ звужаюцца: снежань 1551 – 5 студзеня 1552 года. Дарэчы, менавіта факт таго, што завяшчанне ўручалася Сімяону асабіста манархам, робіць слаба імавернай версію, аб тым, што Скарына памёр на поўдні Чэхіі. Справа ў тым, што паводле чэшскіх законаў таго часу, жыццёвыя пытанні на месцах вырашаліся Земскім улажэннем (Zemské zřizeni) або гарадскім правам, а на маёмасць замежнікаў дзейнічала суровае "права адумрці" (právo odúmrti) – яно проста канфіскоўвалася ў казну без права наследавання. Таму Сімяон не меў бы магчымасці на яго прэтэндаваць, яно б сышло мясцовым феадалам на поўдні – Рожмберкам. Тое, што сыну Скарыны быў выдадзены прывілей асабіста каралём, можа сведчыць аб тым, што Францыск да апошніх дзён заставаўся пры двары, быў на добрым рахунку і жыў у Празе.
– Што ж можна сказаць аб прычынах смерці?
– Улічваючы ўзрост каля 60 гадоў і сезоннасць, а сырая зіма ў пражскай катлавіне і смог ад пячнога ацяплення ў той час – у парадку рэчаў, найбольш верагоднай прычынай смерці з’яўляецца развіццё вострай рэспіраторнай паталогіі (пнеўманія / плеўрыт) на фоне агульнай старасці. Версія аб смерці ад чумы выключана, бо пікі эпідэмій у Празе прыпадалі на іншыя часовыя адрэзкі і ў знойдзеных мною дакументах таго перыяду не значацца. Гэта значыць яго смерць была натуральнай, наступіла ў статусе вольнага грамадзяніна і падданага Рымскай царквы.
– Якая інфармацыя выкарыстоўвалася вамі для вызначэння магчымага месца пахавання Францыска Скарыны?
– Каб ведаць прыкладнае месца пахавання, для пачатку трэба было ўдакладніць сацыяльны статус асобы. Пасада "Садоўнік" (Dat aere et horto regio) была перагледжана ў кантэксце Рэнесансу. У той час стварэнне Каралеўскага саду прадугледжвалася не як дэкаратыўнага парку, а як Hortus Medicus – аптэкарскага агарода. Доказ? Імпарт Materia Medica – лімонаў, шафрану, міндалю – сыравіны для лекаў.
Кажучы сучаснай мовай, Скарына дзейнічаў як прыдворны ўрач-фармаколаг з доктарскай ступенню Падуанскага ўніверсітэта. Гэта выключае яго пахаванне ў месцах для ніжэйшага саслоўя – "чэрні", але з прычыны адсутнасці тытула таксама выключае дваранскія скляпы ў цэнтральных нефах сабораў.
© Photo : Изображение сгенерировано ИИЗгенерыраваны ШІ вобраз Францыска Скарыны
Сгенерированное ИИ изображение Франциска Скорины - Sputnik Беларусь, 1920, 20.04.2026
Крытычна важным этапам для вызначэння таго, ці быў Скарына пахаваны ў асвячонай па каталіцкім абрадзе зямлі або за агароджай, стала праверка гіпотэзы аб турэмным зняволенні – версія аб смерці ў даўгавой турме або засценках інквізіцыі. Але ў такіх крыніцах, як Smolné knihy (Рэестры пакаранняў смерцю і катаванняў) і судовыя запісы Старога Месца (1551–1552) імя Franciscus адсутнічае. Акрамя таго, паводле права XVI стагоддзя, маёмасць асуджанага злачынца канфіскавалі ў казну. А факт бесперашкоднай перадачы спадчыны сыну даказвае на момант смерці статус Liber Homo (вольнага чалавека).
Была яшчэ і праверка гіпотэзы "Ерась". Але аналіз стасункаў з Апостальскай Сталіцай у кантэксце выдання Бібліі на народнай мове гэта абвяргае. Акрамя таго, у такіх крыніцах, як Archivio Segreto Vaticano (справаздачы нунцыя Марцінэнга) і акты Трыдэнцкага сабору (Concilium Tridentinum), імя Скарыны ў спісках анафемы адсутнічае.
Гэта значыць дэ-юрэ Скарына памёр як каталік. Ён быў пахаваны ў асвячонай зямлі паводле лацінскага абраду.
– Цяпер не менш важная загадка – дзе пахаваны?
– На аснове накладання біяграфічных даных на карту Прагі 1551 мною былі адпрацаваны чатыры лакацыі.
Першая – Сабор Святога Віта (Пражскі Град). Але гэта выключана, бо ён быў месцам спачыну манархаў і вышэйшай арыстакратыі.
Другая – Клеменцінум (Езуіты). Выключаем таксама, бо ордэн езуітаў асталяваўся ў Празе толькі ў 1556 годзе – праз чатыры гады пасля смерці Скарыны.
Трэцяя – Яўрэйскі квартал (Ёзэфаў). Гэта таксама выключана, бо Францыск Скарына быў хрысціянінам (доктар Падуі).
Чацвёртая – спроба знайсці магільную пліту праз асабісты знак "Сонца і Месяц" ("Сонечнае зацьменне") і пошук у Лапідарыі таксама нічога не далі: інспекцыя Лапідарыя Нацыянальнага музея пліты з шуканым сімвалам за перыяд 1540-1560 гадоў безвыніковая. Магчыма была страта пліты або яе другаснае выкарыстанне (перавернутай вонкавым бокам уніз) у падмурках будынкаў барока.
Зыходзячы з наяўных адкрытых архіўных крыніц, прыярытэтнай гіпотэзай пахавання застаецца месца паблізу Касцёла Святога Бенедыкта (Градчаны) або Градчанская плошча (Hradčanské náměstí). Справа ў тым, што часта менавіта парафіяльны храм служыў месцам пахавання для servitori regis (каралеўскіх слуг), архітэктараў і ўрачоў, якія жылі пры двары. Аднак некропаль там быў ліквідаваны ў XVIII стагоддзі. Астанкі перанесены ў агульныя асуарыі.
Можна было б разгледзець і іншыя месцы ў якасці месца пахавання, напрыклад, у садзе Манастыра Эмаузы, аднак знішчэнне архіваў і могілак бамбардзіроўкай арміі саюзнікаў у 1945 годзе не дазваляюць знайсці гэтаму хаця б мінімальнае дакументальнае пацвярджэнне.
Зыходзячы з наяўных дакументаў, можна дакладна сказаць, што фізічная магіла страчана падчас урбаністычных рэканструкцый XVIII-XIX стагоддзяў і войнаў XX стагоддзя. Астанкі, хутчэй за ўсё, абязлічаныя і знаходзяцца ў адной з пражскіх касцяніц. І калі з датай смерці вядомага асветніка яшчэ можна вызначыцца ў межах 10 дзён, то месца яго пахавання, хутчэй за ўсё, калі не з’явяцца зусім новыя архіўныя дакументы, застанецца невядомым.
Каментарый вядучага навуковага супрацоўніка аддзела гісторыі Беларусі IX-XVIII стагоддзяў і археаграфіі інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі кандыдата гістарычных навук, дацэнта Алега Дзярновіча:
– Асоба Францыска Скарыны вельмі значная для беларускай культуры, таму яна ўвесь час будзе прыцягваць да сябе ўвагу даследчыкаў і грамадскасці. Між тым, многія факты і цэлыя перыяды ў біяграфіі беларускага першадрукара з-за недахопу імаверных крыніц уяўляюць сабой загадку. І калі версія адносна даты смерці нашага вялікага гуманіста, што гэта адбылося не пазней за 29.1.1552 года, была ў свой час абгрунтавана яшчэ найбуйнейшым беларускім скарыназнаўцам Георгіем Галенчанкам, то месца смерці Скарыны застаецца невядомым. З вялікай ступенню ўпэўненасці мы можам казаць толькі пра тое, што гэта адбылося на тэрыторыі Чэшскага каралеўства.
Юрый Цароў у сваіх пошуках месца спачыну Францыска Скарыны, выкарыстоўваючы метады абагульнення і ўзаемавыключэння, прапанаваў сваю версію гэтай гісторыі. Жадаю адзначыць, што гэта толькі гіпотэза. Але прапанаваная прыярытэтная гіпотэза пахавання паблізу касцёла Святога Бенядзікта на Градчанах у Празе выглядае не менш праўдападобнай, чым сфармуляваная ў 2017 годзе вядомым беларускім філолагам Адамам Мальдзісам версія аб пахаванні Скарыны на поўдні каралеўства, у Чэшскім Крумлаве. У сваіх развагах Мальдзіс адштурхоўваўся ад таго факта, што сын Францыска Скарыны Сімяон Рус з Полацка ў 1580-х гадах жыў на поўдні Чэшскага каралеўства. Але ў выпадку з Сімяонам Русам гэта быў усё ж не Чэшскі Крумлаў, а Йіндржыхуў Градзец.
Мы да канца так пакуль і не разгадалі рэбус аб месцы спачыну Францыска Скарыны. Што ж, магчыма нас яшчэ чакаюць хвалюючыя адкрыцці. І любыя абгрунтаваныя версіі тут будуць у дапамогу.
Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, MAX і Viber, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"
Юрый Цароў - Sputnik Беларусь, 1920, 01.02.2026
Беларус ажывіў фота Мінска часоў Вялікай Айчыннай з дапамогай ШІ
Стужка навiн
0