Бяздоннае возера і беларускі Стоўнхэндж: самыя містычныя мясціны Беларусі
© Photo : Предоставлено Миланой Хасиневич
Падпісацца
Па ўсім свеце ёсць шмат прыгожых прыродных мясцін і архітэктурных помнікаў, авеяных змрочнымі легендамі, анамаліямі, таямніцамі, і Беларусь у гэтым плане не выключэнне. Ад якіх містычных лакацый краіны сапраўды пабягуць мурашкі па скуры – у матэрыяле Sputnik.
Многія лічаць за лепшае выбіраць для сваіх падарожжаў па Беларусі ўжо правераныя маршруты і папулярныя турыстычныя месцы. А некаторыя, наадварот, у такіх паездках імкнуцца адкрыць для сябе нешта новае, а часам незвычайнае і нават містычнае.
Якія таямнічыя месцы абавязкова варта наведаць, падарожнічаючы па краіне, карэспандэнт Sputnik абмеркавала з трэвэл-блогерам Міланай Хасіневіч.
Мілана Хасіневіч
© Photo : Фото предоставлено Миланой Хасиневич
Графскія разваліны і старажытны парк
"Перш чым казаць пра містычныя лакацыі, хацелася б адзначыць, што ўсё залежыць ад погляду чалавека на рэчы. Калі я дзялюся ў сацыяльных сетках відэа з маіх падарожжаў, некаторыя пішуць, што ў гэтых месцах няма нічога асаблівага. Часцей за ўсё гэта робяць мужчыны, бо ў іх няма здольнасці ацэньваць прадметы з энергетычнага пункту гледжання". Для іх існуе толькі "прыгожа/непрыгожа" і "славутасць/не славутасць". Жанчыны ў гэтым плане больш арыентуюцца на свае эмоцыі і пачуцці, якія ў іх выклікае тое ці іншае месца", - адзначыла Мілана.
Таму наколькі лакацыя лічыцца містычнай і таямнічай – вельмі суб’ектыўнае меркаванне і погляд кожнага асобнага чалавека.
"Я проста магу расказаць пра тыя месцы, у якія мне хочацца вяртацца, таму што там у мяне ўзнікалі незвычайныя адчуванні і адбываліся цікавыя рэчы", - дадала яна.
Адной з такіх лакацый Мілана лічыць старажытны парк і руіны палаца Тышкевічаў у Лагойску. Гэтае месца зараз набірае вялікую папулярнасць сярод тых, хто вандруе па краіне, тым больш знаходзіцца яно ўсяго за 30 км ад Мінска.
Руіны палаца Тышкевічаў
© Photo : ГУК "Логойский историко-краеведческий музей"
"Падчас адной з першых прагулак я знайшла там узгорак, на які ўвесь час паднімалася і глядзела на парк. Пазней я даведалася, што гэты парк быў разбіты на месцы старажытнага гарадзішча, і тады карцінка і гісторыя гэтага месца ў мяне склалася ў адзіны пазл", - распавяла субяседніца агенцтва.
Парк каля палаца Тышкевічаў
© Photo : ГУК "Логойский историко-краеведческий музей"
Справа ў тым, што Яўстафій Тышкевіч быў не толькі фанатам старажытнасці і гісторыі Беларусі, але і заснавальнікам навуковай археалогіі. Нездарма ён вырашыў разбіць англійскі парк менавіта ў гэтым месцы, напэўна ведаючы аб старажытным гарадзішчы. Таму і рэльеф гэтага парку такі незвычайны: равы, груды, а паміж імі працякаюць ручаі.
Парк каля палаца Тышкевічаў
© Photo : ГУК "Логойский историко-краеведческий музей"
Акрамя таго, Тышкевіч пабудаваў там цэлы каскад вадаспадаў, і гэтая гідралагічная сістэма функцыянуе да гэтага часу. Каскад з невялікіх вадаспадаў уключаюць кожнай вясной. І зараз у перыяд цвіцення незабудак, якіх вельмі шмат у гэты час у парку, прагулкі па парку Тышкевічаў літаральна ўлагоджваюць і радуюць вока.
"Я не раз чула ад розных людзей, што, калі яны прыходзяць у парк, то адчуваюць тут нейкую асаблівую энергетыку і заспакаенне. Да таго ж руіны, якія засталіся ад найпрыгажэйшай графскай рэзідэнцыі, выглядаюць вельмі маляўніча і дадаюць атмасфернасці і таямнічасці гэтаму месцу", - адзначыла Мілана.
Беларускі Стоўнхэндж
"Яшчэ адным містычным, на маю думку, месцам з’яўляюцца старадаўнія могілкі ў вёсцы Бабцы, дзе было выяўлена больш за два дзясяткі каменных крыжоў. Многія кажуць, што гэтыя крыжы былі пастаўлены як надмагільныя камяні.., але ў мяне такога адчування наогул няма, таму што для мяне гэта не проста могілкі, а хутчэй месца злучэння з продкамі", - падзялілася трэвэл-блогер.
Каменны крыж у вёсцы Бабцы
© Photo : Предоставлено Миланой Хасиневич
Мілана таксама расказала, што даведвалася пра паходжанне гэтых крыжоў у даследчыкаў, якія непасрэдна займаюцца пошукам такіх камянёў і абследаваннем месцаў іх выяўлення. Практычна ніколі пад імі не знаходзілі пахаванняў.
"Таму тое, што яны з’яўляюцца надмагільнымі камянямі – гэта толькі адна з версій. Па іншай версіі, якая мне больш падабаецца, нашы продкі высякалі з камянёў такія складаныя канструкцыі, каб пазначаць імі межы, напрыклад, тэрыторый або паселішч пэўных родаў. Мне гэтае тлумачэнне здаецца больш лагічным", - сказала субяседніца.
Каменны крыж у вёсцы Бабцы
© Photo : Предоставлено Миланой Хасиневич
Так, да гэтага часу ў многіх беларускіх вёсках на ўездах стаяць крыжы і ўстаноўлены яны зусім не на магілах.
"Больш за тое, нашы продкі стагоддзямі пакланяліся камяням, наўрад ці яны гэта будуць рабіць на магілах. Іх і зараз беларусы працягваюць упрыгожваць, прыносяць манеты, прысмакі. А яшчэ на некаторых камянях у Бабцах можна ўбачыць язычніцкія сімвалы, напрыклад, кола са стралой. Я пра яго даведвалася, гэта сімвала роду і сусвету", - распавяла Мілана.
Недалёка ад гэтых могілак знаходзяцца яшчэ некалькі крыжоў, так што ў агульнай складанасці іх каля 30. Крыжы рознага памеру, самыя маленькія ў вышыню не больш за 30 см, іншыя – вышэй за чалавечы рост.
"Там у прынцыпе шмат валуноў навалена, і з’явіліся яны дакладна не ў 90-я гады, калі поле расчышчалі. Таму складваецца ўражанне, што знаходзішся як у старажытным Стоўнхэнджы або ў нейкім месцы падобнага плана. Гэта вельмі незвычайна", - падкрэсліла яна.
Кіпячая крыніца
Прыкладна за 135 км ад Мінска недалёка ад вёскі Ясянец (Баранавіцкі раён Брэсцкай вобласці) у лесе ёсць цуд прыроды – узыходзячая крыніца "Кіпень", тып якой лічыцца рэдкім для нашай краіны.
Крыніца "Кіпень" каля вёскі Ясянец Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці
Вада ў ім выходзіць з-пад зямлі і ўтварае бурбалкі. Падобныя бурбалкі можна ўбачыць на паверхні вады, калі яна кіпіць.
"Крыніца "Кіпень" – гэта вельмі цікавае, прыемнае і ў той жа час незвычайнае месца. Вада ў гэтай крыніцы так б’е з-пад зямлі, што падобная на гейзеры, вельмі прыгожае бурленне атрымліваецца. Раю браць з сабой гарбату і ўладкоўваць пікнік прама ў альтанцы недалёка ад крыніцы, праўда ад вады трохі адчуваецца пах серавадароду, але ён наўрад ці моцна перашкодзіць", - адзначыла трэвэл-блогер.
Крыніца "Кіпень" каля вёскі Ясянец Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці
Але дабрацца да крыніцы, па яе словах, не так проста – падняцца на машыне трэба ў гару, а гэта складана з-за не вельмі добрай пад’язной дарогі. Таму машыну лепш пакідаць каля горкі, а да крыніцы ісці пешшу.
Бяздоннае возера
"Ёсць у Беларусі адно возера – Варанец – якое таксама лічыцца містычным. Знаходзіцца яно ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Кажуць, возера настолькі глыбокае, што да гэтага часу нікому не ўдалося вымераць яго глыбіню. Неяк мне напісаў вопытны дайвер і распавёў, што аднойчы апускаўся ў Варанец і на глыбіні убачыў вельмі рэзкі абрыў і нейкі цень, гэта яго нават напалохала, хоць сам ён далёка не з баязлівага дзясятка", - распавяла Мілана.
Па адной з легенд, Варанец – гэта кратар ад метэарыта, які ўпаў, а не звычайны вадаём ледніковага паходжання, таму возера такое глыбокае.
"Ёсць яшчэ адна легенда, звязаная з тапельніцай, з-за якой непажадана плаваць па возеры на лодцы. І сапраўды я нікога не бачыла там на лодках. Дарэчы, я купалася ў гэтым возеры, мы нават спыняліся ля берага з палаткай. Праўда, гэта было да таго, як я пра ўсё гэта даведалася", - з усмешкай дадала яна.
А яшчэ Мілана лічыць, што, калі яна з сябрамі ездзіла з палаткамі ў гэтыя месцы, яны адчулі скачок у часе.
"Поруч возера ёсць адно месца, куды можна праехаць на машыне. Паварочвалі мы на гэтую дарогу каля добра захаванага ДАКа часоў Першай сусветнай вайны і ехалі прыкладна 20 хвілін. Пасля таго, як мы разбілі лагер, вырашылі прагуляцца па той жа дарозе і дайшлі да ДАКа літаральна за дзве хвіліны. Няўжо можна пешшу дайсці хутчэй, чым на машыне?! Было такое адчуванне, што адбылося нейкае праламленне ў часе, хаця я ў гэтыя рэчы не моцна веру, але не ў адной мяне склалася такое ўражанне", - падзялілася субяседніца агенцтва.
На гэтым дзівацтвы, па словах блогера, скончыліся.
"Месца гэтае хоць і містычнае, але вельмі маляўнічае, а возера з крышталёва чыстай вадой", - дадала яна.
Палац, у якім знялі першы беларускі хорар
"З усіх закінутых сядзіб Беларусі, якія я бачыла, самай містычнай магу назваць палац князёў Святаполк-Чацвярцінскіх у гарадскім пасёлку Жалудок. І таямнічасць яго не ў тым, што там знялі першы беларускі фільм жахаў "Масакра" пра мядзведзя-пярэваратня па матывах старабеларускіх легенд, а ў асобай атмасферы, якая там пануе", - сказала трэвэл-блогер.
Палац князёў Святаполк-Чацвярцінскіх у гарадскім пасёлку Жалудок
© Sputnik
Ад былой раскошы палаца засталіся толькі масіўныя парадная лесвіца, што вядзе на другі паверх, які аблюбавалі ластаўкі, і трохі ляпніны на столі.
"На другі паверх, які фактычна стаў ластаўчыным гняздом, праход зараз закрыты, відаць, з-за рамонту. Але можна крыху падняцца па масіўных усходах і зрабіць некалькі каларытных фота. Калі хочацца нейкай таямнічай атмасферы, падыхаць даўніной, палюбавацца захаванымі элементамі дэкору – абавязкова варта з’ездзіць туды, пакуль сцены яшчэ не атынкаваны і не пафарбаваны", - рэкамендуе Мілана.
Акрамя раскошнага княжага палаца, там можна ўбачыць незвычайны флігель у выглядзе маленькага сярэднявечнага замка з ледзь уцалелай вежай і каменнымі сценамі, а таксама карэтную, якая раней служыла яшчэ і гаражом, і пагуляць па цудоўным парку з 200-гадовай грабавай алеяй. А нядаўна доступ для наведвальнікаў адкрылі яшчэ і ў падвалы з каменнымі скляпеннямі.
Хараство паездкі ў Жалудок яшчэ і ў тым, што побач знаходзіцца шмат цікавых славутасцей Гродзенскай вобласці.
Так, напрыклад, можна заехаць у вёску Дзікушкі, дзе знаходзіцца сядзіба Грабоўскіх, а дакладней тое, што ад яе засталося, у вёску Ражанка дзеля касцёла святых апосталаў Пятра і Паўла, які злучыў у сабе рысы готыкі і кальвінісцкага храма, і ў вёску Мураванка, каб убачыць незвычайны архітэктурны помнік – царкву Раства Багародзіцы абарончага тыпу.
Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik Беларусь, MAX і Viber, чытайце нас у Дзэн, а таксама сачыце за намі ў сацсетках "Одноклассники" і "ВКонтакте"
