"Чэрвень – пралецця скон, а лета ў гон…", або Пажыўныя стравы для касцоў у спякоту

© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
Падпісацца
Этнограф Ларыса Мятлеўская раскрывае таямніцы гаспадарчых прыкмет у пачатку лета, звяртае ўвагу на старажытны чэрвеньскі рацыён сельскіх жыхароў і прапануе прыгатаваць па даўнім рэцэпце з Пружаншчыны вясковае шчаўе з заправай.
Пачалася самая чаканая пара года. Мала хто зімой не марыў аб цёплым леце, калі прыемна не толькі адпачываць, але і працаваць на любімым лецішчы. Яблыні, бы руплівыя гаспадыні, прыбраўшыся ў зялёныя хусткі, стаяць у белых фартушках з пабеленых камлёў. Пад вясёлыя птушыныя спевы на дрэвах наліваюцца плады, у паветры лунае водар садовых кветак, якія чырванню радуюць вока. Назіраючы за тым, як над імі шчыруюць пчолы, як не ўзгадаць народнае выслоў’е:
"Людзі рады лету, а пчолы квету".

Пчала на кветцы
© Sputnik / Тамара Беляева
"Не прасі лета доўгага, а малі цёплага…"
Пахмурнае надвор’е, пранізлівы вецер ды халодныя ночы прымусілі зацятых агароднікаў пахвалявацца за сваіх зялёных гадаванцаў, выпешчаных на падваконнях перцах, таматах ды іншых цеплалюбівых культурах.
Назіраючы за народнымі прыкметамі ў пэўныя дні мая, аматары складаць доўгатэрміновыя прагнозы надвор’я з заклапочанасцю адзначылі, што надвор’е ўлетку будзе "пярэстым": гэта значыць, што месца хопіць і дажджам, і вятрам, і, вядома ж, сонцу. Ці праўда, ці не – хутка даведаемся! Як кажуць, "пажывём, пабачым"!
На апошні дзень мая сёлета прыпала Сёмуха, якую часцей адзначаюць у пачатку чэрвеня. Раней продкі лічылі, што з Духавага дня цеплыня ідзе не толькі з неба, але ад зямлі. Калі ж здаралася халоднае надвор’е – не пужаліся, бо ведалі справечныя прыкметы:
"Да Святога Духа не скідай кажуха",
а яшчэ
"На Духа будзе цёпла і суха", - маўляў, пасля Сёмухі настае сапраўднае цёплае лета.

Халодныя ночы ў маі прымусілі агароднікаў пахвалявацца за сваіх зялёных гадаванцаў
© Sputnik / Ольга Деменчук
Дарэчы, прыкметы зноўку спраўдзілся, і першыя чэрвеньскія дні, як і прадказвалі продкі, выдаліся цёплыя і сонечныя.
Прыгожае вясновае свята, падчас якога было прынята адпачываць, засталося ззаду. Наперадзе гарачы працоўны час, калі вырашаецца лёс будучага ўраджаю. Нездарма ж беларусы старажытнасці казалі:
"Лецічка не ўлежна, дак уежна"
ды
"Летні дзень – год корміць".
Таму для агароднікаў надышоў час сеяць фасоль і высаджваць на грады іншыя цеплалюбівыя культуры.

Вясковыя грады з надыходам чэрвеня пачалі хутка зелянець
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
А каб усё паспець па гаспадарцы, што запланавалі, летнія суткі па часе раней размяркоўвалі так: раніца – да 8 гадзін, дзень – ад 8 да 16 гадзін, вечар – пасля 16 гадзін.
Аднак каб добра папрацаваць, трэба смачна і пажыўна пад’есці, бо, як кажуць на вёсцы, "якая яда, такая й хада".
Як добра накарміць касцоў
Настае пара першага сенакосу. Здаўна духмяныя, росныя травы гаспадар пачынаў касіць дзесьці ў 5 гадзін раніцы, бо на дварэ гэтай парой ужо светла. Гаспадыні ж, каб накарміць сям’ю, даводзілася прачынацца яшчэ раней.

Ежа гатуецца ў печы
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
У пачатку лета, калі прыпасеная з восені агародніна амаль скончылася, стараліся карыстацца маладой зелянінай ядомых дзікаросаў. Таксама ў гаспадарцы, дзе быў добры птушнік і карова, было дастаткова яек і малака, што дазваляла сям’і добра харчавацца.

Яйкі хатнія
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
Акрамя таго, менавіта да сенакосу прыпасалі вяленае мяса "каўбух". Рабілі яго раней наступным чынам: невялікія кавалкі сцягна салілі, запіхвалі ў падрыхтаваны свіны страўнік, зашывалі дзірку і, абкруціўшы льняной тканінай, падвешвалі ў адмысловых кашах на гарышчы. Там мяса вялілася (сохла) некалькі месяцаў і набывала непаўторны смак.
У гэты чэрвеньскі час менавіта з каўбухом ды салёным салам гатавалі супы са шчаўя і крапівы. А ў Пятроўскі пост, які хутка надыдзе, дастаткова было выключыць з гатавання сала, яйкі і смятану.

Сала для шчаўя
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
Шчаўе з заправай
Гэты суп са шчаўя гатуецца па старажытным рэцэпце з вёскі Аранчыцы, што на Пружаншчыне.

Лісце шчаўя
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
З чаго гатаваць:
3 л вады,
200 г шчаўя,
5 сярэдніх бульбін,
1 буйная бульбіна,
100 г аўсянай (ячнай) крупы,
2 вараныя яйкі,
1 цыбуліна,
100-200 г салёнага сала,
1 зубок часнаку,
молаты перац (па патрэбе),
крыху насення кропу,
лаўровы ліст,
соль (да смаку).

Бульба, морква і цыбуля для стравы
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
Як гатаваць. На працягу 20-30 хв. варыць кавалачак сала разам з дробна скрышанай цыбуляй. Дастаць сала, нацерці яго спецыямі (перцам, молатым насеннем кропу і інш.) і адкласці ўбок.
У булён укінуць накрышаныя дробным кубікам пяць бульбін сярэдняга памеру і адну вялікую бульбіну цалкам, дадаць крупы. Калі зварыцца буйная бульбіна, яе дастаць, расцерці і зноў укінуць у булён. Таксама ўкінуць нарэзанае шчаўе, пасаліць да смаку.
Для заправы зваранае сала дробна парэзаць і расцерці ў ступцы з накрышаным часнаком. Асобна дробным кубікам скрышыць вараныя яйкі. Укінуць сала і яйкі або ў чыгунок са шчаўем, або дадаваць заправу кожнаму ў талерку разам са смятанай.
Смачна есці і спраўна працаваць!

Суп з заправай
© Sputnik / Ларыса Мятлеўская
Чытайце таксама:
"Мікола не сядзе абедаць без грыба…", або Майскія стравы з водарам каласавікоў
Панцак здабыць – не поле перайсці, або Старадаўнія прысмакі з "глазуткі"
"Вясна-красна, жоўты пакос…", або Карысны ды смачны дзьмухавец на талерцы